Saturday, September 23, 2017

Γιατί Ντρέπεσαι να Εξομολογηθείς; ( Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου )


Η Ντροπή στην Εξομολόγηση έρχεται από τον σατανά πού παρακολουθεί άγρυπνος τί θα κάνουμε…

Ντρέπεσαι λοιπόν και κοκκινίζεις να ομολογήσεις τις αμαρτίες σου; Αλλά και αν ακόμα έπρεπε να τις ομολογείς μπροστά στους ανθρώπους και να εξευτελίζεσαι, ούτε και τότε θα έπρεπε να ντρέπεσαι διότι ντροπή και αισχύνη είναι το να αμαρτάνεις, και όχι το να εξομολογηθείς τις αμαρτίες σου…

Γνωρίζω και εγώ ότι δεν ανέχεται η συνείδηση την ενθύμηση των αμαρτιών μας. Διότι αν θυμηθούμε μόνον τις αμαρτίες μας η ψυχή μας αναπηδά όπως ακριβώς αναπηδά κάποιο αδάμαστο και δύστροπο πουλάρι.

Όμως συγκράτησε, χαλιναγώγησε, χάιδευσε τη ψυχή με το χέρι, κάνε τη ήμερη, πείσε την, ότι αν δεν εξομολογηθεί τώρα στον ιερέα, θα αναγκαστεί να εξομολογηθεί εκεί όπου είναι περισσότερη η τιμωρία, όπου είναι μεγαλύτερος ο παραδειγματισμός.

Εδώ το δικαστήριο είναι χωρίς μάρτυρα και δικαστής του εαυτού σου είσαι συ ο οποίος αμάρτησες· εκεί όμως θα παρευρίσκεται όλο το πλήθος της οικουμένης αν δεν προλάβουμε να τα σβήσουμε εδώ.

Ντρέπεσαι να εξομολογηθείς τα αμαρτήματα; Να ντρέπεσαι τότε και να τα διαπράττεις!

Εμείς όμως όταν διαπράττουμε αυτά τολμάμε να τα διαπράττουμε κατά τρόπον αναίσχυντο και προκλητικό όταν όμως πρόκειται να τα ομολογήσουμε, τότε ντρεπόμαστε και αποφεύγουμε, ενώ έπρεπε να κάνομε τούτο με μεγάλη προθυμία. Διότι δεν είναι ντροπή το να κατηγορείς τα αμαρτήματα, αλλά δικαιοσύνη και αρετή εάν δεν ήταν δικαιοσύνη και αρετή δεν θα έδινε γι’ αυτήν ο Θεός αμοιβή.

Το ότι πράγματι έχει αμοιβές η εξομολόγηση, άκουσε τί λέγει «Λέγε πρώτος εσύ τα αμαρτήματά σου για να δικαιωθείς». Ποιός ντρέπεται να πράξει κάτι από το οποίο θα γίνει δίκαιος; Ποιός ντρέπεται να ομολογήσει τα αμαρτήματα, για να απαλλάξει τον εαυτόν του από τα αμαρτήματα; Μήπως σε προτρέπει να τα ομολογήσεις για να σε τιμωρήσει; Όχι βέβαια για να τιμωρήσει, αλλά για να συγχωρήσει.

Στα κοσμικά δικαστήρια συμβαίνει να επέρχεται η τιμωρία μετά την ομολογία της ενοχής. Για τούτο και ο ψαλμός υποπτευόμενος ακριβώς αυτό, μη τυχόν δηλαδή φοβούμενος κανείς τιμωρία μετά την εξομολόγηση αρνηθεί να εξομολογηθεί τα αμαρτήματά του, λέγει· «εξομολογηθείτε στον Κύριο τα αμαρτήματά σας, διότι είναι αγαθός, διότι το έλεος αυτού μένει εις τον αιώνα».

Μήπως (νομίζεις ότι ο Θεός) δεν γνωρίζει τα αμαρτήματα σου, εάν εσύ δεν τα εξομολογηθείς;

Λοιπόν τί περισσότερο γίνεται σε σένα όταν δεν τα ομολογείς; Μήπως μπορείς να διαφύγεις την προσοχή του;

Και αν ακόμα δεν τα πεις εσύ, εκείνος τα είδε· αν δε τα πεις εσύ εκείνος τα λησμονεί. Διότι λέγει· «Ιδού εγώ είμαι ο Θεός εκείνος ο οποίος από αγάπη εξαλείφω τις αμαρτίες σου, και δεν τις ενθυμούμαι».

Βλέπεις; «Εγώ δεν θα τις ενθυμηθώ» λέγει· διότι τούτο είναι ίδιον της φιλανθρωπίας· συ να τις θυμηθείς για να σου γίνει αφορμή σωφρονισμού.

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Monday, September 18, 2017

Έβλεπα τον Χριστό πολύ ζωντανά ( Άγιος Πορφύριος )


Τον έβλεπα τον Χριστό πολύ ζωντανά

Στην εκκλησία, εννοώ στον Άγιο Γεράσιμο, πολύ συγκινιόμουνα. Άκουγα το Ευαγγέλιο και συγκινιόμουνα. Το πάθαινα αυτό, επειδή «έβλεπα» την εικόνα, τον Χριστό τον ίδιο.

Μια Μεγάλη Παρασκευή κάναμε την ακολουθία. Η εκκλησία ήταν γεμάτη κόσμο. Τι έπαθα εκεί! Διάβαζα το Ευαγγέλιο κι όταν έφτασα στη φράση: «Ηλί, Ηλί, λιμά σαβαχθανί˙ τουτ’ έστι Θεέ μου, Θεέ μου, ινατί με εγκατέλιπες;» (Ματθ. 27,46.), δεν μπόρεσα να την τελειώσω. Δεν είπα το «ινατί με εγκατέλιπες;».

Με πλημμύρισε η συγκίνηση. Κόπηκε η φωνή μου. Μπροστά μου είχα όλη την τραγική σκηνή. «Είδα» εκείνο το πρόσωπο. «Άκουσα» εκείνη τη φωνή. Τον έβλεπα τον Χριστό πολύ ζωντανά.

Ο κόσμος κάτω περίμενε. Εγώ τίποτε, αδύνατο να προχωρήσω. Αφήνω το Ευαγγέλιο στο τετράποδο και γυρίζω μέσα στο Ιερό. Κάνω τον σταυρό μου. Ασπάζομαι την Αγία Τράπεζα. Έβαλα μια άλλη εικόνα, πιο ωραία, μέσα μου. Όχι πιο ωραία. Πιο ωραία από κείνη δεν υπήρχε, αλλά ήλθε στο νου μου η Ανάσταση. Αμέσως γαλήνευσα. Μετά βγήκα στην Ωραία Πύλη κι είπα:

– Συγχωρέστε με, παιδιά μου, παρασύρθηκα.

Μετά πήρα το Ευαγγέλιο και το είπα απ’ την αρχή. Εκείνη, όμως, την ώρα όλο το εκκλησίασμα πέταξε δάκρυα.

Ήταν κακό αυτό. Ο καθένας μπορεί να σκέφτεται ό,τι θέλει. Δεν είναι, όμως, καλό ν’ αφηνόμαστε. Πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι.

«Βίος και Λόγοι» Αγίου Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Friday, September 15, 2017

Το κλειδί για την πνευματική ζωή είναι η ευχή… ( Αγίου Γέροντος Πορφυρίου )


Να προσεύχεσθε στον Θεό με ανοικτά τα χέρια. Αυτό είναι το μυστικό των αγίων. Μόλις άνοιγαν τα χέρια τους, τους επεσκέπτετο η θεία χάρις. Οι πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποιούν ως πιο αποτελεσματική τη μονολόγιστη ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Το κλειδί για την πνευματική ζωή είναι η ευχή.

Την ευχή δεν μπορεί κανείς να τη διδάξει, ούτε τα βιβλία, ούτε ο γέροντας, ούτε κανείς. Ο μόνος διδάσκαλος είναι η θεία χάρις. Αν σας πω ότι το μέλι είναι γλυκό, είναι ρευστό, είναι έτσι κι έτσι, δεν θα καταλάβετε, αν δεν το γευθείτε. Το ίδιο και στην προσευχή, αν σας πω, «είναι έτσι, νιώθεις έτσι» κ.λπ., δεν θα καταλάβετε ούτε θα προσευχηθείτε, «ει μη εν Αγίω Πνεύματι».

Μόνο το Πνεύμα το Άγιον, μόνο η χάρις του Θεού μπορεί να εμπνεύσει την ευχή. Δεν είναι δύσκολο να πείτε την ευχή αλλά δεν μπορείτε να την πείτε σωστά, γιατί κλωτσάει ο παλαιός εαυτός σας. Αν δεν μπορείτε στην ατμόσφαιρα της χάριτος, δεν θα μπορέσετε να κάνετε την ευχή.

Μόλις ακούσετε προσβλητικό λόγο, λυπάσθε και μόλις σας πουν καλό λόγο, χαίρεσθε και λάμπετε;

Με αυτό δείχνετε ότι δεν είστε έτοιμοι, δεν έχετε τις προϋποθέσεις. Για να έλθει η θεία χάρις, πρέπει ν’ αποκτήσετε τις προϋποθέσεις, την αγάπη και την ταπείνωση, διαφορετικά δημιουργείται αντίδραση.

Για να μπορείτε σε αυτή τη «φόρμα», θα ξεκινήσετε απ’ την υπακοή.

Πρέπει πρώτα να δοθείτε στην υπακοή, για να έλθει η ταπείνωση. Βλέποντας την ταπείνωση, ο Κύριος στέλνει την θεία χάρι και έπειτα έρχεται μόνη, αβίαστα, η προσευχή.

Αν δεν κάνετε υπακοή και δεν έχετε ταπείνωση, η ευχή δεν έρχεται και υπάρχει και φόβος πλάνης.

Να ετοιμάζεσθε σιγά σιγά, απαλά απαλά, και να κάνετε την ευχή μέσα στο νου.

Ότι είναι στο νου, είναι και στην καρδιά.

«Βίος και Λόγοι» Αγίου Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου.

Monday, September 11, 2017

Ο Διάβολος Και Οι Δαίμονες Δεν Κάνουν Διακρίσεις...( Αγίου Γρηγορίου του Διαλόγου )

Το παρακάτω περιστατικό του Αγίου Γρηγορίου του Διαλόγου μας δείχνει πως ο διάβολος και οι δαίμονες δεν κάνουν διακρίσεις.

Πέτρος: Επειδή, Αγιε δέσποτα, το ανθρώπινο γένος έχει υποδουλωθεί σε πολλά και αμέτρητα πάθη, υποθέτω ότι στο μεγαλύτερο μέρος της η επουράνια Ιερουσαλήμ θα γεμίσει από νήπια.

Γρηγόριος: Δεν αμφιβάλλουμε ότι όλα τα βαφτισμένα νήπια, τα οποία πεθαίνουν σε ηλικία που ακόμη δεν μιλούν, πηγαίνουν στη βασιλεία των ουρανών. Δεν πρέπει όμως να πιστέψουμε το ίδιο και για όσα αρχίζουν να μιλούν· γιατί σε πολλά τέτοια νήπια η θύρα της ουράνιας βασιλείας κλείνεται και εξαιτίας των γονιών τους, αν τα ανατρέφουν με κακό τρόπο.

Κάποιος από την πόλη μας, γνωστός σε όλους, πριν από τρία χρόνια είχε έναν γιο, πέντε χρόνων νομίζω. Του είχε μεγάλη αδυναμία και τον ανέτρεφε χωρίς αυστηρότητα· έτσι το παιδί αυτό πήρε τη συνήθεια, όποτε ήθελε κάτι, να βλαστημά -και μόνο που το αναφέρω είναι επικίνδυνο- τη μεγαλοσύνη του Θεού.

Αυτό λοιπόν το παιδί χτυπήθηκε από το θανατικό που έγινε πριν από τρία χρόνια στην πόλη μας και κόντευε να πεθάνει. Καθώς το κρατούσε ο πατέρας του στην αγκαλιά, όπως αναφέρουν όσοι ήταν εκεί παρόντες, το παιδί είδε να έρχονται σε αυτό τα πονηρά πνεύματα και άρχισε να φωνάζει, τρέμοντας και κλείνοντας τα μάτια: «Προστάτεψέ με, πατέρα, προστάτεψέ με». Και με τις φωνές αυτές γύρισε το πρόσωπο στο στήθος του πατέρα, θέλοντας να κρυφτεί.

Βλέποντάς το ο πατέρας να τρέμει, το ρώτησε τι βλέπει, και το παιδί αποκρίθηκε: «Μαύροι άνθρωποι ήρθαν και θέλουν να με πάρουν». Και λέγοντας αυτά, αμέσως βλαστήμησε το όνομα του μεγάλου Θεού και στη συνέχεια ξεψύχησε. Θέλοντας δηλαδή ο παντοδύναμος Θεός να δείξει για ποιο αμάρτημα το παιδί παραδόθηκε σε τέτοιους δεσμοφύλακες, το οποίο, όσο ζούσε, ο πατέρας του δεν θέλησε να το εμποδίσει, παραχώρησε να το επαναλάβει όταν πέθαινε.

Και το παιδί αυτό ο Θεός, που με την ευσπλαχνία του το ανεχόταν να ζει βλαστημώντας, παραχώρησε με δίκαιη κρίση να βλαστημήσει και όταν πέθαινε, για να καταλάβει τη δική του αμαρτία ο πατέρας, ο οποίος, αδιαφορώντας για την ψυχή του μικρού του γιου, ανέθρεψε για τη γέεννα της φωτιάς έναν αμαρτωλό όχι μικρό, αλλά μεγάλο.

Από το Γεροντικό
Έλεγαν οι Γέροντες:


«Παιδαγωγήστε τα παιδιά, αδελφοί, για να μη σας παιδέψουν αυτά».

Friday, September 8, 2017

Μάθε με, Κύριε, να Σε βλέπω παντού.



Μάθε με, Κύριε,
να Σε βλέπω παντού.

Στα σύννεφα και στη βροχή,
στον ήλιο και στο χιόνι...

Στο φίλο μου τον άθεο,
που τόνε πνίγουν πόνοι.

Στο στεναγμό της μάνας μου,
στο δάκρυ του καθένα,
να νιώθω πως στα τρίσβαθα
όλοι ζητούν Εσένα.

Κι όσοι δήθεν Σε ξέχασαν,
και ζούνε μακριά Σου,
κρυφή λαχτάρα έχουνε,
να βρουν την αγκαλιά Σου.

Monday, September 4, 2017

Ἀντέξαμε. Ὄχι 400 ἀλλὰ 500 καὶ πλέον χρόνια !



Χωρὶς βασιλιὰ
Χωρὶς ἄρχοντα
Χωρὶς βουλὴ
Χωρὶς ἐφορίες
Χωρὶς δημοτολόγια
Χωρὶς τράπεζες
Χωρὶς δάνεια
Μὲ ἕναν παπὰ
Μὲ ἕναν δεσπότη
Μὲ ἕναν πατριάρχη
Μὲ μιὰ καμπάνα
Μὲ ἕνα ὀκταήχι
 
Ἂπ αὐτὸ μας ἔμαθαν γραφὴ κ' ἀνάγνωση
Στὶς ἐκκλησίες κρυφτήκαμε
Μὲ τὰ κεριὰ διαβάζαμε
Ὀρθοδοξία βυζάξαμε
Τὴν ἱστορία μας σώσαμε...
Τοὺς ἀρχαίους ἀντιγράψαμε
Τίποτε δὲν ἀπωλέσαμε
Σ' αὐτὰ πατήσαμε
Ξεσηκωθήκαμε
Ἀναστηθήκαμε
 
Καὶ ὁ ἀναστημένος θάνατο δὲν λογαριάζει
Τὸν ἔχει πατήσει πρὸ πολλοῦ τὸν θάνατο
Ἔχει Χριστὸ
Θεὸ ἀθάνατο
Μιὰ ὁ Καποδίστριας
Μιὰ ὁ Καλλικράτης
Οἱ κοινότητες ἔκλεισαν
Τὰ χωριὰ ρημάξανε
Τὰ σχολεῖα τὰ συγχώνευσαν
Ἀλλὰ ἕνας παπὰς ἔμεινε
Καὶ θὰ μείνει
Νὰ χτυπᾶ τὴν καμπάνα
Καὶ στὸ ποιὸ μακρινὸ χωριὸ
Νὰ λειτουργεῖ τοὺς πεθαμένους
 
Μιᾶς καὶ οἱ ζωντανοὶ μαζεύτηκαν στὰ κέντρα
Καὶ ἡ Ὀρθοδοξία θὰ ζεὶ
Ἡ Ἑλλάδα θὰ ζεὶ
Γιατί ἔχει Χριστὸ
Θεὸ ἀθάνατο
Δὲν φοβᾶται θάνατο...

Saturday, September 2, 2017

Με ποιό τρόπο πρέπει να πολεμά ο χριστιανός ( Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου )


Με ποιο τρόπο ξηµερώνοντας πρέπει να βγαίνει στη μάχη το πρωί ο στρατιώτης του Χριστού για να πολεµά
 
από το βιβλίο :

Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ


Αφού ξυπνήσεις το πρωί και προσευχηθείς αρκετή ώρα λέγοντας, Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν µε, το πρώτο πράγµα που πρέπει να σκεφθείς είναι αυτό:

το να νοµίσης ότι βλέπεις τον εαυτό σου κλεισµένο µέσα σε ένα τόπο και στάδιο, το οποίο δεν είναι άλλο, παρά η ίδια σου καρδιά και όλος ο εσωτερικός άνθρωπος· µε αυτόν το νόµο, ότι όποιος εκεί δεν πολεµήσει, θα μένει για πάντα πεθαµένος· και µέσα σε αυτό φαντάσου πως βλέπεις µπροστά σου εκείνο τον εχθρό και εκείνη την κακή σου επιθυµία, την οποία αποφάσισες να πολεµήσεις και είσαι έτοιµος να πληγωθείς και να πεθάνεις, αρκεί µόνο να την νικήσεις.

Και από µεν το δεξιό µέρος του σταδίου, πίστεψε πως βλέπεις τον νικηφόρο σου Αρχιστράτηγο, τον Κύριο µας Ιησού Χριστό µε την Παναγία του Μητέρα και µε πολλά τάγµατα Αγγέλων και Αγίων και µάλιστα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ· και από την αριστερή πλευρά, ότι βλέπεις τον υπόγειο διάβολο µε τους δικούς του δαίµονες, για να ξεσηκώσουν το πάθος εκείνο και την κακή επιθυµία καταπάνω σου, και να σε παρακινήσουν να εγκαταλείψεις τον πόλεµο και να υποταχθείς σε αυτό· φαντάσου και πως ακούς µία φωνή, σαν από τον φύλακά σου Άγγελό, να σου λέει τα εξής:

Εσύ σήµερα θα πολεµήσεις εναντίον αυτού του πάθους και των άλλων σου εχθρών· η καρδιά σου ας µη δειλιάσει πλήρως και αποφύγεις τον πόλεµον για τον φόβο ή άλλο περιορισµό µε κανένα τρόπο· διότι ο Κύριος µας και Αρχιστράτηγός µας Ιησούς στέκεται εδώ περιτριγυρισµένος µαζί µε όλους τους χιλιάρχους και εκατοντάρχους του, δηλαδή µε όλα του τα δοξασµένα τάγµατα, για να πολεµήσει όλους τους εχθρούς σου και να µη τους αφήσει να σε καταπισέσουν ή να σε νικήσουν

«Ο Κύριος θα πολεµήσει για σας» (Εξοδ. 14,14).

Οπότε, στάσου σταθερός, βίασε τον εαυτό σου, υπόµεινε τον πόνο που θα θέλεις να αισθανθείς κάποια φορά, φώναζε πολλές φορές από τα σπλάγχνα της καρδιάς σου· «µη µε παραδώσεις στη βουλιµία των εχθρών µου» (Ψαλµ. 26,18). Φώναζε τον Κύριό σου και την Παρθένο και όλους τους Αγίους και τις Αγίες· και θα νικήσεις οπωσδήποτε· γιατί λέει· «Σας γράφω νέοι µου για να σας βεβαιώσω ότι έχετε νικήσει τον πονηρό» (Ιωάν. α' 2,13).

Και αν εσύ είσαι αδύνατος και κακοµαθηµένος, ενώ οι εχθροί σου είναι δυνατοί και πολλοί, πολύ περισσότερες είναι οι βοήθειες εκείνου που σε έπλασε και σε λύτρωσε και ασύγκριτα δυνατώτερος είναι ο Θεός στον πόλεµον αυτόν, όπως γράφτηκε· «Ο Κύριός σου είναι κραταιός και δυνατός στον πόλεµο» (Ψαλµ. 23,8).

Και περισσότερο πόθο έχει Αυτός για να σε σώσει, παρά αυτόν που έχει ο εχθρός για να σε καταστρέψει. Γι' αυτό πολέµα και µη βαρεθείς ποτέ σου τον κόπο. Γιατί από τον κόπο και από την βία και την δοκιµασία, που αισθάνεσαι για την συνήθεια που έδειξες στο κακό, γεννάται η νίκη και ο µεγάλος θησαυρός, µε τον οποίο αγοράζεται η βασιλεία των ουρανών και ενώνεται η ψυχή για πάντα µε το Θεό.

Λοιπόν άρχισε στο όνοµα του Θεού να πολεµάς µε τα οχήµατα της απιστίας στον εαυτό σου και της ελπίδας και του θάρρους στο Θεό σου, µε την προσευχή και µε την εκγύµνασι· µάλιστα δε µε το όχηµα της καρδιακής και νοερής προσευχής, το οποίο είναι το· Κύριε, Ιησού Χριστέ, όνοµα τόσο φοβερό, που σαν µαχαίρι µε δύο στόµατα στρέφεται µέσα στη καρδιά, µασάει και κατακόβει τους δαίµονες και τα πάθη· γι' αυτό σχετικά είπε ο Ιωάννης της Κλίµακας. «Ιησού ονόµατι, µάστιζε πολεµίους»· για το οποίο µιλάµε ξεχωριστά στο µε΄ κεφάλαιο.

Με αυτά, λέω, πολεµάει εκείνο τον εχθρό και εκείνο το πάθος και την κακή επιθυµία, που σε πολεµάει την οποία είσαι αποφασισµένος να νικήσεις µε την σειρά, που σου είπα στο ιγ΄ κεφάλαιο· δηλαδή πότε µε την αντίσταση, να τον πληγώνεις µέχρι θανάτου, πότε µε το µίσος, πότε µε τις πράξεις της αντίθετης αρετής· και έτσι, να κάνης πράγµατα που αρέσουν στο Θεό σου, ο οποίος, µε όλη την θριαµβεύουσα στον ουρανό Εκκλησία στέκεται αόρατα και βλέπει τον πόλεµό σου· για τον οποίο πόλεµο, δεν πρέπει να λυπάσαι σκεπτόµενος, ότι αφενός µεν είναι η υποχρέωσις που έχουµε όλοι µας να δουλεύουµε και να αρέσουµε στο Θεό και αφετέρου η ανάγκη που έχουµε να πολεµάµε, καθώς σου είπα από πριν. Γιατί, αν εγκαταλείψουµε αυτόν τον πόλεµο, οπωσδήποτε θα θανατωθούµε.

Έπειτα, και αν φύγεις προς στιγµή από τον κατά Θεόν αυτό πόλεµο σαν αποστάτης και παραδοθείς στο κόσµο και σε όλες τις καλοπεράσεις και αναπαύσεις της σάρκας, ύστερα όµως και µε την πίεσή σου πάλι πρέπει να πολεµήσεις και µε τόσες αντιθέσεις, που πολλές φορές να ιδρώνει το πρόσωπό σου και να καταπληγώνεται η καρδιά σου µε θανατηφόρες λυποθυµίες.


Πότε;

Την ώρα των γηρατειών σου και του θανάτου σου.

Όταν οι δαίµονες και όλα τα πάθη σου, πιθανόν να σε έχουν περικυκλώσει. Και τόσο να σε συντρίψουν, που εσύ µη µπορώντας, ποιό πρώτα να πολεµήσεις, θα παραδοθείς σε αιώνιο θάνατο.

Γι' αυτό, µη γίνεις τόσο ανόητος, αγαπητέ, που να θέλεις να πολεµάς τότε σε µία ώρα ασύµφορη αλλά σαν φρόνιµος, υπόµεινε τώρα την κούραση του πολέµου, για να νικήσεις, να στεφανωθείς και να ενωθείς µε τον Θεό και εδώ και εκεί στη βασιλεία του την ουράνια.
«Θυµήσου τον δηµουργό σου τις µέρες της νεότητός σου, πριν έλθουν οι µέρες οι κακές και φθάσουν τα χρόνια εκείνα που δεν θα έχεις δύναµη»
(Εκκλ. 12,1).

Thursday, August 31, 2017

Τριαντατρεῖς Εὐχὲς γιὰ τὸ τριαντατριάρι κομποσχοίνι



Ὀρθόδοξε Χριστιανέ, Νέε καὶ Νέα!...

Πρωὶ καὶ βράδυ βγάζε τὸ κομποσχοινάκι ἀπὸ τὸ χέρι σου καὶ κάμε στὸν κάθε κόμπο μιὰ ἀπὸ τὶς παρακάτω προσευχές:

01. Μνήσθητι Κύριε ὑπὲρ εἰρήνης τοῦ κόσμου.

02. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὴν Ἐκκλησία μας καὶ τὴν Ὀρθοδοξία μας.

03. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὸν Ἐπίσκοπό μας καὶ τὴν συνοδεία αὐτοῦ.

04. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἁπανταχοῦ γῆς Ὀρθοδόξους κληρικοὺς καὶ λαϊκούς.

05. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὸν Πνευματικό μας Πατέρα καὶ τὴν συνοδεία αὐτοῦ.

06. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὸν Ἑλληνικὸ Στρατὸ καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας.

07. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἄρχοντες τοῦ ἔθνους μας.

08. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς μισοῦντας, ἀγαπῶντας καὶ προσευχομένους ὑπὲρ ἡμῶν.

09. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς γονεῖς, ἀναδόχους καὶ διδασκάλους μας.

10. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς κατὰ σάρκα καὶ κατὰ πνεῦμα ἀδελφοὺς καὶ συγγενεῖς μας.

11. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὰ γηρατειὰ καὶ τοὺς μοναχικοὺς ἀνθρώπους.

12. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὰ Βρέφη, τοὺς ἀπροστάτευτους καὶ ἀδυνάτους.

13. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὴν μαθητιώσα νεολαία μας.

14. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἔφηβους νέους καὶ νεανίδες μας.

15. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ναρκομανεῖς, ἀλκοολικοὺς καὶ καπνίζοντες.

16. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὰς συζυγίας τῶν Ὀρθοδόξων οἰκογενειῶν.

17. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὶς κυοφοροῦσες ἀδελφές μας.

18. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὶς χῆρες καὶ τὰ ὀρφανά.

19. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἐν διαστάσει συζύγους καὶ πειραζομένους ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφές μας.

20. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἀσθενεῖς, ψυχῆς καὶ σώματος.

21. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἐλεοῦντας καὶ ἐργαζομένους τῶν Ἱερῶν Μονῶν καὶ Ἐνοριῶν.

22. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς εὐλαβεῖς προσκυνητὰς τῶν Ἱερῶν Μονῶν καὶ Ἐκκλησιῶν.

23. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς πλέοντας, ὁδοιποροῦντας, ἱπταμένους, αἰχμαλώτους καὶ ἀπελπισμένους.

24. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς πενθοῦντας καὶ θλιμένους ἀδελφούς μας.

25. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς δικαστὰς καὶ πολιτικούς.

26. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς πλανεμένους καὶ βλασφημοῦντας τὴν Ὀρθοδοξία μας.

27. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησέ μας καὶ δώρησε καιρὸν εἰρηνικόν.

28. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ φύλαξέ μας ἀπὸ ἀσθένεια, ὀργή, κίνδυνο καὶ φώτιζε τοὺς γιατροὺς καὶ νοσοκόμους.

29. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ φύλαξέ μας ἀπὸ πείνα, ἀνάγκη καὶ δυστυχία.

30. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ φύλαξέ μας ἀπὸ καύσωνα, φωτιὰ καὶ σεισμό.

31. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ φύλαξέ μας ἀπὸ κατακλυσμό, καταποντισμὸ καὶ παγετό.

32. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἀνάπαυσε καὶ τὶς ψυχὲς τῶν πατέρων, μητέρων, ἀδελφῶν, συγγενῶν, πάπων πρὸ πάπων.

33. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλόν.

(Κάνε καὶ μιὰ μετάνοια μὲ Σταυρὸ στὸ τέλος).

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος προτρέπει στὴν Α´ πρὸς Θεσσσαλονικεῖς, ε´ 17: «Ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε, ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε· τοῦτο γὰρ θέλημα Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς ὑμᾶς».Εὔχεσθε,
Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου καὶ
Ἁγίων Νεομαρτύρων Γυναικῶν Ἀκυλίνης, Κυράννης καὶ Ἀργυρῆς Γαλήνη Ὄσσης Λαγκαδ

Friday, August 25, 2017

'Οταν μας κυριεύει ο εγωισμός, μικρό θέμα, μεγάλος καυγάς... ( Άγιος Παΐσιος )


'Οταν μας κυριεύει ο εγωισμός, μικρό θέμα, μεγάλος καυγάς. Για ν' απαντήσει ο Θεός στο αίτημα μας και να μας δώσει ότι του ζητάμε, πρέπει πρώτα απ' όλα να έχουμε ταπείνωση, την οποία εμείς δεν έχουμε. 'Ολοι μας, μικροί και μεγάλοι, έχουμε πολύ εγωισμό και δεν δεχόμαστε υπόδειξη και παρατήρηση. 'Ολα τα γνωρίζουμε, είμεθα όλοι σοφοί. 'Οταν μας κυριεύει ο εγωισμός, μικρό θέμα, μεγάλος καυγάς.
 
 Ο Θεός μας δίνει πολλές ευκαιρείες για να κερδίσουμε τον Παράδεισο, αλλ' εμείς αυτές τις ευκαιρείες δεν τις δεχόμαστε όλες, τις διώχνουμε. Εάν όσα οφείλει ο άνθρωπος τα ξεπλήρωσε σ' αυτή τη ζωή, σώζεται.

Άγιος Παΐσιος

Tuesday, August 22, 2017

Να μη τρέχει συνέχεια κανείς σε διάφορους πνευματικούς ( Αγία Ματρώνα της Μόσχας )

Έλεγε να μη τρέχει συνέχεια κανείς σε διάφορους πνευματικούς, γυρεύοντας Στάρετς και διορατικούς. ‘‘Όταν τρέχει κανείς σε πολλούς πατέρες, μπορεί να χάσει την πνευματική οδό και τη σωστή κατεύθυνση στη ζωή’’. ‘‘ Ο κόσμος, -έλεγε πάλι- , ‘‘εν τω πονηρώ και εν τη πλάνη κείται’’. ‘‘Εάν πάτε σ’ ένα γέροντα ή ιερέα να συμβουλευθείτε, να προσεύχεστε να τον φωτίσει ο Θεός να σας δώσει σωστή συμβουλή’’. Έλεγε να μην ενδιαφέρεται κανείς για την προσωπική ζωή των ιερέων. Σ’ αυτούς, που επιθυμούν τη χριστιανική τελειότητα συνιστούσε να μη διακρίνονται από τους άλλου με την εξωτερική τους εμφάνιση, όπως λ.χ. με μαύρα ρούχα κλπ. ‘‘ Όταν είσαι στην Εκκλησία , μην κοιτάς κανένα. Να προσεύχεσαι με κλειστά μάτια ή να κοιτάς σε κάποια εικόνα’’.

Η Αγία Ματρώνα της Μόσχας. Εκδόσεις ‘’ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΥΨΕΛΗ’’ Μετάφραση από τη Ρωσική Δορυμέδοντος ιερομονάχου.

Saturday, August 19, 2017

Τὸ ἅγιο βάπτισμα ( Άγιος Νεκτάριος )



Τὸ ἅγιο βάπτισμα «Ὅσοι βαπτιστήκατε στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ντυθήκατε τὸ Χριστό» (Γαλ. 3:27). Πόσο μεγάλη ἀλήθεια μᾶς ἐπισημαίνει μ᾿ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ ἀπόστολος Παῦλος! Οἱ βαπτισμένοι χριστιανοὶ δὲν φοροῦν τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο μὲ τὰ πάθη καὶ τὶς ἁμαρτωλὲς ἐπιθυμίες του, ἀλλὰ εἶναι ντυμένοι τὸν καινούριο ἄνθρωπο. Ντύθηκαν τὸν ἴδιο τὸ Χριστό, ποὺ ζεῖ τώρα μέσα στὶς καρδιές τους. Καὶ ἡ λέξη "ντύθηκαν" δὲν ἀναφέρεται σὲ κάποια ἁπλὴ καὶ ἐξωτερικὴ στολή, ἀλλὰ σὲ κάτι βαθύτερο, σὲ κάτι οὐσιαστικὸ καὶ ἀναφαίρετο. Μὲ τὴν πίστη μας στὸ Χριστὸ καὶ μὲ τὴ βάπτισή μας ντυνόμαστε τὸν ἴδιο τὸ Χριστὸ καὶ γινόμαστε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, οἰκητήρια τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ναοὶ τοῦ Θεοῦ, ἅγιοι καὶ τέλειοι, Θεοὶ κατὰ χάριν. Ὥστε λοιπὸν ρίξαμε ἀπὸ πάνω μας τὴ φθορὰ καὶ ντυθήκαμε τὴν ἀφθαρσία. 
 
Ξεντυθήκαμε τὸν ἄνθρωπο τῆς ἁμαρτίας καὶ ντυθήκαμε τὸν ἄνθρωπο τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς χάριτος. Διώξαμε τὸ θάνατο καὶ ντυθήκαμε τὴν ἀθανασία... Συλλογιστήκαμε ὅμως καὶ τὶς μεγάλες ὑποχρεώσεις, πού, μὲ τὸ βάπτισμά μας, ἀναλάβαμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ; 
 
Συνειδητοποιήσαμε ὅτι ὀφείλουμε νὰ συμπεριφερόμαστε σὰν παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ σὰν ἀδελφοὶ τοῦ Κυρίου μας; Ὅτι ἔχουμε χρέος νὰ συνταυτίσουμε τὸ δικό μας θέλημα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ; Ὅτι πρέπει, σὰν παιδιὰ δικά Του, νὰ μένουμε ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν ἁμαρτία; Ὅτι ὀφείλουμε νὰ Τὸν ἀγαπᾶμε μ᾿ ὅλη μας τὴ δύναμη, ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς καὶ τῆς καρδιᾶς μας; Ὅτι ὀφείλουμε νὰ Τὸν λατρεύουμε καὶ νὰ λαχταροῦμε τὴν ἕνωση μαζί Του γιὰ πάντα; Σκεφτήκαμε, ἄραγε, ὅτι ἡ καρδιά μας πρέπει νά᾿ ναι πλημμυρισμένη ἀπὸ τὴν ἀγάπη, ὥστε αὐτὴ νὰ ξεχύνεται καὶ στὸν πλησίον μας;
 
 Ἔχουμε τὴ συναίσθηση ὅτι ὀφείλουμε νὰ γίνουμε ἅγιοι καὶ τέλειοι καὶ εἰκόνες τοῦ Θεοῦ καὶ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν; Γιὰ ὅλ᾿ αὐτὰ ἔχουμε χρέος ν᾿ ἀγωνιστοῦμε, ὥστε νὰ μὴ φανοῦμε ἀνάξιοι στὸ κάλεσμα ποὺ μᾶς ἔκανε ὁ Θεὸς καὶ ἀποδοκιμαστοῦμε... Ναί, ἀδελφοί μου, ἂς παλέψουμε μὲ ζῆλο καὶ αὐταπάρνηση γιὰ νὰ νικήσουμε. Κανείς μας ἂς μὴ χάσει τὸ θάρρος του, ἂς μὴν ἀμελήσει, ἂς μὴ δειλιάσει, ἂς μὴν πτοηθεῖ μπροστὰ στὰ σκάμματα τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα. Γιατὶ ἔχουμε βοηθὸ τὸ Θεό, ποὺ μᾶς δυναμώνει στὸν δύσκολο δρόμο τῆς ἀρετῆς.
 
Άγιος Νεκτάριος

Wednesday, August 16, 2017

Η προσευχή στην Παναγία και τους Αγίους ( Αγιος Παϊσιος )

Ερώτηση:? Ο Κύριος δίδαξε να προσευχόμαστε στο Θεό – Πατέρα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία προσεύχεται στη Θεοτόκο και τους Αγίους που ήταν άνθρωποι. Είναι σωστό;

Απάντηση: Άκου. Όλες οι προσευχές πάνε στο Θεό. Εμείς προσευχόμαστε στην Παναγία και τους Αγίους, δηλαδή τους παρακαλούμε να προσευχηθούν και αυτοί στον Κύριο για μας και η προσευχή τους έχει μεγάλη δύναμη.

Ερώτηση:? Ναι, αλλά… η Παναγία και οι Άγιοι ήταν άνθρωποι και πέθαναν. Δεν μας ακούνε, ούτε είναι πανταχού παρόντες. Μήπως ο Θεός θυμώνει να προσευχόμαστε σ’ αυτούς; 
 
Απάντηση: Παιδί μου, για το Θεό κανένας δεν πεθαίνει. Όταν κάποιος πεθάνει, πέθανε για μας που μείναμε ακόμα στη γη. Δεν πεθαίνει για τον Θεό. Κι αν αυτός έχει παρρησία κοντά Του, μαθαίνει από το Χριστό ότι τον παρακαλούμε να προσευχηθεί για μας και προσεύχεται, ενώ ο Χριστός ακούει και χαίρεται. Η προσευχή του δικαίου έχει μεγάλη δύναμη.

Saturday, August 12, 2017

Λόγος εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου. ( Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμᾶς )


… Ἂν ὁ θάνατος τῶν ὁσίων εἶναι τίμιος καὶ ἡ μνήμη δικαίου συνοδεύεται ἀπὸ ἐγκώμια, πόσο μᾶλλον τὴν μνήμη τῆς ἁγίας τῶν ἁγίων, διὰ τῆς ὁποίας ἐπέρχεται ὅλη ἡ ἁγιότης στοὺς ἁγίους, δηλαδὴ τὴ μνήμη τῆς ἀειπάρθενης καὶ Θεομήτορος, πρέπει νὰ τὴν ἐπιτελοῦμε μὲ τὶς μεγαλύτερες εὐφημίες.

Αὐτὸ πράττουμε ἑορτάζοντας τὴν ἐπέτειο τῆς ἁγίας κοιμήσεως ἢ μεταστάσεώς της, ποὺ ἂν καὶ μὲ αὐτὴ εἶναι λίγο κατώτερη ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους, ὅμως ξεπέρασε σὲ ἀσύγκριτο βαθμὸ καὶ τοὺς ἀγγέλους καὶ τοὺς ἀρχαγγέλους καὶ ὅλες τὶς ὑπερκόσμιες δυνάμεις διὰ τῆς ἐγγύτητός της πρὸς τὸν Θεὸ καὶ διὰ τῶν ἀπὸ παλαιὰ γραμμένων καὶ πραγματοποιημένων σ᾿ αὐτὴ θαυμασίων.


Ὁ θάνατός της εἶναι ζωηφόρος, μεταβαίνοντας σὲ οὐράνια καὶ ἀθάνατο ζωή, καὶ ἡ μνήμη τούτου εἶναι χαρμόσυνη ἑορτὴ καὶ παγκόσμια πανήγυρις, ποὺ ὄχι μόνο ἀνανεώνει τὴ μνήμη τῶν θαυμασίων τῆς Θεομήτορος, ἀλλὰ καὶ προσθέτει τὴ κοινὴ καὶ παράδοξη συνάθροιση τῶν ἱερῶν Ἀποστόλων ἀπὸ κάθε μέρος τῆς γῆς γιὰ τὴν πανίερη κηδεία της, μὲ θεολήπτους ὕμνους, μὲ τὶς ἀγγελικὲς ἐπιστασίες καὶ χοροστασίες καὶ λειτουργίες γι᾿ αὐτήν.

Οἱ Ἀπόστολοι προπέμπουν, ἀκολουθοῦν, συμπράττουν, ἀποκρούουν, ἀμύνονται καὶ συνεργοῦν μὲ ὅλη τη δύναμη μαζὶ μὲ ἐκείνους ποὺ ἐγκωμιάζουν τὸ ζωαρχικὸ καὶ θεοδόχο ἐκεῖνο σῶμα, τὸ σωστικὸ φάρμακο τοῦ γένους μας, τὸ σεμνολόγημα ὅλης τῆς κτίσεως.

Ἐνῷ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος Σαβαὼθ καὶ Υἱὸς αὐτῆς τῆς ἀειπάρθενης, εἶναι ἀοράτως παρὼν καὶ ἀποδίδει στὴ μητέρα τὴν ἐξόδιο τιμή. Σὲ αὐτοῦ τὰ χέρια ἐναπέθεσε καὶ τὸ θεοφόρο πνεῦμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἔπειτα ἀπὸ λίγο μεταθέτει καὶ τὸ συζυγικὸ πρὸς ἐκεῖνο σῶμα σὲ χῶρο ἀείζωο καὶ οὐράνιο.

Διότι μόνο αὐτή, εὑρισκομένη ἀνάμεσα στὸ Θεὸ καὶ σ᾿ ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος, τὸν μὲν Θεὸ κατέστησε υἱὸν ἀνθρώπου, τοὺς δὲ ἀνθρώπους ἔκανε υἱοὺς Θεοῦ, οὐρανώσασα τὴ γῆ καὶ θεώσασα τὸ γένος. Καὶ μόνο αὐτὴ ἀπὸ ὅλες τὶς γυναῖκες ἀναδείχθηκε μητέρα τοῦ Θεοῦ ἐκ φύσεως πάνω ἀπὸ κάθε φύση. Ὑπῆρξε βασίλισσα κάθε ἐγκοσμίου καὶ ὑπερκοσμίου κτίσματος.

Τώρα ἔχοντας καὶ τὸν οὐρανὸ κατάλληλο κατοικητήριο, ὡς ταιριαστό της βασίλειο, στὸν ὁποῖο μετατέθηκε σήμερα ἀπὸ τὴ γῆ, στάθηκε καὶ στὰ δεξιὰ τοῦ παμβασιλέως μὲ διάχρυσο ἱματισμὸ ντυμένη καὶ στολισμένη, ὅπως λέγει ὁ προφήτης. (Ψαλμ. 44,11). Διάχρυσο ἱματισμό, ποὺ σημαίνει στολισμένη μὲ τὶς παντοειδεῖς ἀρετές. Διότι μόνο αὐτὴ κατέχει τώρα μαζὶ μὲ τὸ θεοδόξαστο σῶμα καὶ μὲ τὸν Υἱό, τὸν οὐράνιο χῶρο. Δὲν μποροῦσε πραγματικὰ γῆ καὶ τάφος καὶ θάνατος νὰ κρατεῖ ἕως τὸ τέλος τὸ ζωαρχικὸ καὶ θεοδόχο σῶμα της καὶ ἀγαπητὸ ἐνδιαίτημα οὐρανοῦ καὶ τοῦ οὐρανοῦ τῶν οὐρανῶν.

Ἀποδεικτικὸ γιὰ τοὺς μαθητὲς στοιχεῖο περὶ τῆς ἀναστάσεώς της ἀπὸ τοὺς νεκροὺς γίνονται τὰ σινδόνια καὶ τὰ ἐντάφια, ποὺ μόνα ἀπέμειναν στὸ τάφο καὶ βρέθηκαν ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἦλθαν νὰ τὴν ζητήσουν, ὅπως συνέβηκε προηγούμενα μὲ τὸν Υἱὸ καὶ Δεσπότη. Δὲν χρειάσθηκε νὰ μείνει καὶ αὐτὴ ἐπίσης γιὰ λίγο πάνω στὴ γῆ, ὅπως ὁ Υἱός της καὶ Θεός, γι᾿ αὐτὸ ἀναλήφθηκε ἀμέσως πρὸς τὸν ὑπερουράνιο χῶρο ἀπὸ τὸν τάφο.

Μὲ τὴν ἀνάληψή της ἡ Θεομῆτορ συνῆψε τὰ κάτω μὲ τὰ ἄνω καὶ περιέλαβε τὸ πᾶν μὲ τὰ γύρω της θαυμάσια, ὥστε καὶ τὸ ὅτι εἶναι ἐλαττωμένη πολὺ λίγο ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους, γευόμενη τὸ θάνατο, αὐξάνει τὴ ὑπεροχή της σὲ ὅλα . Καὶ ἔτσι εἶναι ἡ μόνη ἀπὸ ὅλους τοὺς αἰῶνες καὶ ἀπὸ ὅλους τους ἀρίστους ποὺ διαιτᾶται μὲ τὸ σῶμα στὸν οὐρανὸ μαζὶ μὲ τὸν Υἱὸ καὶ Θεό.

Ἡ Θεομήτωρ εἶναι ὁ τόπος ὅλων τῶν χαρίτων καὶ πλήρωμα κάθε καλοκαγαθίας καὶ εἰκόνα κάθε ἀγαθοῦ καὶ κάθε χρηστότητος, ἀφοῦ εἶναι ἡ μόνη ποὺ ἀξιώθηκε ὅλα μαζὶ τὰ χαρίσματα τοῦ Πνεύματος καὶ μάλιστα ἡ μόνη ποὺ ἔλαβε παράδοξα στὰ σπλάχνα της ἐκεῖνον στὸν ὁποῖο βρίσκονται οἱ θησαυροὶ ὅλων τῶν χαρισμάτων. Τώρα δὲ μὲ τὸ θάνατό της προχώρησε ἀπὸ ἐδῶ πρὸς τὴν ἀθανασία καὶ δίκαια μετέστη καὶ εἶναι συγκάτοικος μὲ τὸν Υἱὸ στὰ ὑπερουράνια σκηνώματα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐπιστατεῖ μὲ τὶς ἀκοίμητες πρὸς αὐτὸν πρεσβεῖες ἐξιλεώνοντας αὐτὸν πρὸς ὅλους μας.

Εἶναι τόσο πολὺ πλησιέστερη ἀπὸ τοὺς πλησιάζοντας τὸ Θεό, ὄχι μόνο ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀγγελικὲς ἱεραρχίες. «Τὰ Σεραφὶμ στέκονταν γύρω τοῦ» (Ἡσαΐας 6,2) καὶ ὁ Δαυῒδ λέγει: «παρέστη ἡ βασίλισσα στὰ δεξιά σου».

Βλέπετε τὴ διαφορὰ τῆς στάσεως; Ἀπὸ αὐτὴ μπορεῖτε νὰ καταλάβετε καὶ τὴ διαφορά της, κατὰ τὴν ἀξία τῆς τάξεως. Διότι τὰ Σεραφεὶμ ἦταν γύρω ἀπὸ τὸ Θεό, πλησίον δὲ στὸν ἴδιο μόνο ἡ βασίλισσα καὶ μάλιστα στὰ δεξιά του. Ὅπου κάθισε ὁ Χριστὸς στὸν οὐρανό, δηλαδὴ στὰ δεξιά της μεγαλωσύνης, ἐκεῖ στέκεται καὶ αὐτὴ τώρα ποὺ ἀνέβηκε ἀπὸ τὴ γῆ στὸν οὐρανό.

Ποιὸς δὲν γνωρίζει ὅτι ἡ Παρθενομήτωρ εἶναι ἐκείνη ἡ βάτος ποὺ ἦταν ἀναμμένη ἀλλὰ δὲν καταφλεγόταν. (Ψαλμ. 44,19). Καὶ αὐτὴ ἡ λαβίδα, ποὺ πῆρε τὸ Σεραφίμ, τὸν ἄνθρακα ἀπὸ τὸ θυσιαστήριο, ποὺ συνέλαβε δηλαδὴ ἀπυρπολήτως τὸ θεῖο πῦρ καὶ κανεὶς ἄλλος δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἔλθει πρὸς τὸ Θεό. Ἑπομένως μόνη αὐτὴ εἶναι μεθόριο τῆς κτιστῆς καὶ τῆς ἄκτιστης φύσεως.

Ποιὸς θὰ ἀγαποῦσε τὸ Υἱὸ καὶ Θεὸ περισσότερο ἀπὸ τὴ μητέρα, ἡ ὁποία ὄχι μόνο μονογενῆ τὸν γέννησε, ἀλλὰ καὶ μόνη της αὐτὴ χωρὶς ἀνδρικὴ ἕνωση, ὥστε νὰ εἶναι τὸ φίλτρο διπλάσιο.

Ὅπως λοιπόν, ἀφοῦ μόνο δι᾿ αὐτῆς ἐπεδήμησε πρὸς ἐμᾶς, φανερώθηκε καὶ συναναστράφηκε μὲ τοὺς ἀνθρώπους, ἐνῷ πρὶν ἦταν ἀθέατος, ἔτσι καὶ στὸν μελλοντικὸ ἀτελεύτητο αἰώνα κάθε πρόοδος καὶ ἀποκάλυψη μυστηρίων χωρὶς αὐτὴν θὰ εἶναι ἀδύνατος.

Διὰ μέσου τῆς Θεομήτορος θὰ ὑμνοῦν τὸ Θεὸ γιατὶ αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτία, ἡ προστάτης καὶ πρόξενος τῶν αἰωνίων. Αὐτὴ εἶναι θέμα τῶν προφητῶν, ἀρχὴ τῶν Ἀποστόλων, ἑδραίωμα τῶν μαρτύρων, κρηπὶς τῶν διδασκάλων, ἡ ρίζα τῶν ἀπορρήτων ἀγαθῶν, ἡ κορυφὴ καὶ τελείωση κάθε ἁγίου.

Ὦ Παρθένε θεία καὶ τώρα οὐρανία, πῶς νὰ περιγράψω ὅλα σου τὰ προσόντα; Πῶς νὰ σὲ δοξάσω, τὸ θησαυρὸ τῆς δόξας; Ἐσένα καὶ ἡ μνήμη μόνο ἁγιάζει αὐτὸν ποὺ τὴν χρησιμοποιεῖ.

Μετάδωσε πλούσια λοιπὸν τὰ χαρίσματά σου στὸ λαό σου, Δέσποινα, δῶσε τὴ λύση τῶν δεινῶν μας, μετάτρεψε ὅλα πρὸς τὸ καλύτερο μὲ τὴ δύναμή σου, δίδοντας τὴ χάρη σου γιὰ νὰ δοξάζουμε τὸ προαιώνιο Λόγο ποὺ σαρκώθηκε ἀπὸ σένα γιὰ μᾶς μαζὶ με τὸν ἄναρχο Πατέρα καὶ τὸ ζωοποιὸ Πνεῦμα, τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνες. Γένοιτο...

Tuesday, August 8, 2017

Ο Αγαθούτσικος Μοναχός... ( Όσιος Παΐσιος ο Μέγας )

Ο Όσιος Παΐσιος ο Μέγας είχε ένα μαθητή αγαθούτσικο και απονήρευτο. Καθώς όμως πήγαινε μια μέρα στην πόλη, για να πουλήσει εργόχειρα, απάντησε στο δρόμο έναν Εβραίο,
που πήγαινε και αυτός στο ίδιο μέρος. Πονηρός ο Εβραίος, κατάλαβε τον Μοναχό που ήταν κουτούτσικος, και με τη βρωμερή του γλωσσά, έχυσε το δηλητήριο, που είχε στην
καρδιά του.
- Μοναχέ, του λέγει, γιατί πιστεύετε στον Εσταυρωμένo, απλώς και ως έτυχε; Άλλος είναι αυτός ο Μεσσίας που περιμένομε και όχι αυτός, στον οποίον πιστεύετε σεις οι Χριστιανοί.

Ο δε Μοναχός από την απλότητα και την αγαθοσύνη του, πλανήθηκε με τα λόγια αυτά του Εβραίου και του λέγει:
- Ίσως να είναι έτσι, που λέγεις εσύ.

Όταν επέστρεφε στην έρημο και τον είδε ο Παΐσιος, δεν τον δέχθηκε καθόλου. Ούτε να τον πλησιάσει δεχόταν, ούτε να του μιλήσει.

Ο μαθητής απορούσε, που τον αποστρεφόταν ο Γέροντας του και λυπόταν πολύ. Έπεσε στα πόδια κλαίγοντας και του είπε:
- Γιατί, Πάτερ μου, με αποστρέφεσαι τον άθλιο και δεν θέλεις να με δεις; Βλέπω, δη με συχαίνεσαι, σαν κάθαρμα, πράγμα που δεν μου τα έκανες άλλοτε. Τι έκαμα ο άθλιος για
να ξεπέσω τόσο;
- Ποιος, του είπε ο Παΐσιος, είσαι συ, άνθρωπε, γιατί δεν σε γνωρίζω;
- Τι ασυνήθιστα πράγμα, απαντά ο μαθητής, είδες, πάτερ μου, σε μένα, που δεν με γνωρίζεις; Δεν είμαι εγώ ο δείνα μαθητής σου;
- Εκείνος, είπε ο Γέροντας, ο μαθητής μου ήταν Χριστιανός και είχε βάπτισμα, ενώ εσύ δεν είσαι τέτοιος. Δεν είσαι πια Χριστιανός. Πες μου, τι σου συνέβη, και τι έπαθες στο
δρόμο;
Κλαίγοντας εκείνος του λέγει:
- Δεν έπαθα τίποτε, Πάτερ μου.
- Και ο Παΐσιος με πικρία του λέγει.
- Πήγαινε παιδί μου, μακρυά από μένα, γιατί δεν υποφέρω να ακούω ομιλία ανθρώπου, που αρνήθηκε τον Χριστό. Γιατί, αν ήσουν εσύ ο μαθητής μου εκείνος, θα σε έβλεπα,
όπως ήσουν πρώτα.

Τότε ο δυστυχισμένος εκείνος Μοναχός αναστέναξε, και χύνοντας δάκρυα, που κινούσαν την ευσπλαχνία του Γέροντα, του φώναζε, ότι είναι ο ίδιος μαθητής και όχι άλλος, ότι
δεν γνωρίζει την αμαρτία του ποια είναι. Δεν έκαμε κανένα κακό. Τότε ο μέγας Παΐσιος του λέγει:
- Με ποιόν συνομίλησες στο δρόμο που πήγαινες;
- Με ένα, του λέγει, Εβραίο μίλησα και με άλλον κανένα.
- Τι σου είπε ο Εβραίος και τι του απάντησες;
- Δεν μου είπε τίποτε άλλο, παρά ότι ο Χριστός δεν είναι αυτός, που προσκυνάτε σεις οι Χριστιανοί. Άλλος είναι. Εκείνος που πρόκειται να έλθει. Και εγώ του είπα, ίσως να είναι
έτσι, όπως το λες.

Ο δε Όσιος Παΐσιος κατασυγχυσμένος του λέγει:
- Άθλιε, ποιο άλλο είναι χειρότερο και αισχρότερο από αυτό, που είπες; Με αυτό, και τον Χριστόν αρνήθηκες, και το άγιο Βάπτισμα ξεντύθηκες, ταλαίπωρε. Λοιπόν, πήγαινε,
κλάψε τον εαυτόν σου, όπως θέλεις.
Καμιά σχέση δεν έχεις πλέον με μένα. Το όνομά σου γράφηκε μαζί με κείνους, που αρνήθηκαν τον Χριστόν, και μαζί με αυτούς θα κολασθείς.

Ο δύστυχος μαθητής, όταν άκουσε αυτά κλαίγοντας πικρά φώναζε:
- Λυπήσου με Πάτερ, τον άθλιο. Δεν ξέρω τι να γίνω. Από ανοησία μου αμάρτησα και έγινα βορά των δαιμόνων. Όμως σε σένα, μετά τον Θεόν καταφεύγω. Μη με εγκαταλείψεις
τον άθλιο. Λυπήσου με, Πάτερ.

Έτσι παρακαλώντας με δάκρυα περισσότερα, παρά λόγια, κίνησε την συμπάθεια του Γέροντα, ο οποίος του λέγει:
- Έχε υπομονή, τέκνον. θα παρακαλέσω τους οικτιρμούς και το έλεος του φιλάνθρωπου Θεού για σένα.

Και άρχισε να παρακαλεί τον Θεόν και να ζητεί από Αυτόν να συγχωρήσει τον μαθητή του. Ο Θεός δεν βράδυνε, αλλά συγχώρησε την αμαρτία του μαθητού του. Τον αξίωσε δε
να έχει πάλι την χάριν του Αγίου βαπτίσματος. Διότι ο θείος Παΐσιος είδε σαν περιστέρι το Πνεύμα το Άγιον να μπαίνει από το στόμα του μαθητού το δε πονηρό πνεύμα να βγαίνει
σαν καπνός και να διαλύεται στον αέρα. Έτσι πληροφορήθηκε ο Άγιος ότι εισακούστηκε η προσευχή του, και στράφηκε και είπε στον μαθητή του:
- Δόξασε τον Θεόν, τέκνον μου, και ευχαρίστησε Τον μαζί μου, διότι το ακάθαρτον πνεύμα βγήκε από σένα, αντί δε εκείνου μπήκε σε σένα το Πνεύμα το Άγιον. Λοιπόν, πρόσεχε
καλά, να μη πέσεις πάλι στην παγίδα της απροσεξίας και της αμέλειας, ούτε να προδώσεις την ψυχή σου, με κανένα άλλο αμάρτημα, οπότε θα καίγεται στη φωτιά της Κολάσεως.
Τοιουτοτρόπως διορθώθηκε ο Μοναχός. 
 
Ο Όσιος Παΐσιος ο Μέγας

Saturday, August 5, 2017

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος ( Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας )

Η μεγάλη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας δίνει την αφορμή να θυμηθούμε τα λόγια του Κυ­ρίου μας Ιησού Χριστού: «Ου πιστεύεις ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί εστι; τα ρήματα α εγώ λαλώ υμίν, απ' εμαυτού ου λα­λώ. ο δε πατήρ ο εν εμοί μένων αυτός ποιεί τα έργα. Πι­στεύετέ μοι ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί. ει δε μη, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι» (Ιωάν. 14, 10-11).

Μεγάλα και αμέτρητα ήταν τα θαύματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: με ένα μόνο λόγο του ανέστησε την κόρη του Ιαείρου, του αρχισυναγώγου, τον γιο της χήρας της Ναΐν, ακόμα και τον Λάζαρο, ο οποίος ήταν στον τάφο τέσσερεις ολόκληρες ημέρες. Με ένα λόγο του μόνο επιτίμησε τους ανέμους και τα κύματα της λίμνης Γεννησαρέτ και έγινε απόλυτη γαλήνη. Με πέντε ψωμιά και δύο ψάρια χόρτασε πέντε χιλιάδες ανθρώπους, χωρίς γυναίκες και παιδιά, και με τέσσερα ψωμιά τέσσερεις χιλιάδες.

Ας θυμηθούμε πως κάθε μέρα θεράπευε τους ασθενείς, γιατρεύοντας κάθε είδους ασθένεια, έδιωχνε τα πονηρά πνεύματα από τους δαιμονιζομένους. Πως ξαναέδινε την όραση στους τυφλούς και την ακοή στους κουφούς με ένα μόνο άγγιγμά του. Δεν φτάνουν αυτά;
Όλα αυτά όμως δεν ήταν αρκετά για τους ανθρώπους οι οποίοι τον ζήλευαν, για τους ανθρώπους για τους οποίους ο μέγας προφήτης Ησαΐας είπε:
«Ακοή ακούσετε και ου συνήτε, και βλέποντες βλέψετε και ου μη ίδητε. επαχύνθη γαρ η καρδία του λαού τούτου, και τοις ωσί βαρέως ήκουσαν, και τους οφθαλμούς αυτών εκάμμυσαν, μήποτε ίδωσι τοις οφθαλμοίς και τοις ωσίν ακούσωσι και τη καρδία συνώσι και επιστρέψωσι, και ιάσομαι αυτούς» (Ματθ. 13, 14-15).
Σε όλα αυτά, τα οποία όμως δεν ήταν αρκετά για τους βαρήκοους ανθρώπους και με τα συσκοτισμένα μάτια, πρόσθεσε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός το μέγα θαύμα της Μεταμορφώσεώς Του στο όρος Θαβώρ. Σ' αυτόν, που έλαμψε με ένα εκθαμβωτικό θείο φως, εμφανίστηκαν οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, ο Μωυσής και ο Ηλίας και προσκύνησαν τον δημιουργό του νόμου. Με φόβο και τρόμο έβλεπαν το θαυμαστό αυτό θέαμα οι εκλεκτοί απόστολοι Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης. Και μετά από τη νεφέλη, που τους σκέπασε, ακούστηκε η φωνή του Θεού: «Ούτος εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα. αυτού ακούετε» (Ματθ. 17, 5).
Οι άγιοι απόστολοι κήρυξαν σ' όλο τον κόσμο, ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είναι «αληθώς, του Πατρός το απαύγασμα».
Ο κόσμος ολόκληρος, όταν το άκουσε, θα έπρεπε να γονατίσει μπροστά στον Κύριο Ιησού Χριστό και να προσκυνήσει τον Αληθινό Υιό του Θεού.

Θα έπρεπε η εμφάνιση στο Θαβώρ των δύο πιο μεγάλων προφητών της Παλαιάς Διαθήκης και η προσκύνηση του Κυρίου Ιησού Χριστού κατά την μεταμόρφωσή του, να κλείσει για πάντα τα βδελυρά χείλη των γραμματέων και των φαρισαίων, οι οποίοι μισούσαν τον Κύριο Ιησού και τον θεωρούσαν παραβάτη του νόμου του Μωυσή. Αλλά και μέχρι σήμερα δεν πιστεύουν οι Εβραίοι ότι Αυτός είναι ο Μεσσίας.

Όχι μόνο οι Εβραίοι δεν τον πιστεύουν, αλλά και για πολλούς χριστιανούς όλο και περισσότερο θαμπώνει το θείο φως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ακόμα μικρότερο γίνεται το μικρό ποίμνιο του Χριστού για το οποίο το θείο φως του Χριστού λάμπει με την ίδια δύναμη με την οποίαν έλαμψε στους αποστόλους Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη τότε στο όρος Θαβώρ.
Όμως να μην απελπιζόμαστε, επειδή ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είπε: «Μη φοβού το μικρόν ποίμνιον. ότι ευδόκησεν ο πατήρ υμών δούναι υμίν την βασιλείαν» (Λκ. 12, 32).
Η απιστία μεταξύ των λαών έλαβε ανησυχητικές διαστάσεις και το φως του Χριστού επισκιάστηκε από το σκοτεινό νέφος της αθεΐας. Σήμερα πιο συχνά από ποτέ ενθυμούμαστε το φοβερό λόγο του Χριστού: «Πλην ο Υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λκ. 18, 8).


Να μην απελπιζόμαστε όμως, επειδή Εκείνος, λέγοντας για τα σημεία της δευτέρας παρουσίας του, είπε: «Αρχομένων δε τούτων γίνεσθαι ανακύψατε και επάρατε τας κεφάλας υμών, διότι εγγίζει η απολύτρωσις υ­μών» (Λκ. 21, 28).
Να είναι, λοιπόν, η ζωή σας τέτοια ώστε την φοβερή ημέρα της Κρίσεως να μπορέσουμε να σηκώσουμε το κεφάλι μας και όχι να το σκύψουμε βαθειά απελπισμένοι. Αμήν.
 
Απολυτίκιον
Μετεμορφώθης εν τω Όρει, Χριστέ ο Θεός, δείξας τοις Μαθηταίς σου την δόξαν σου, καθώς ηδύναντο. Λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς, το φως σου το αΐδιον, πρεσβείαις της Θεοτόκου. Φωτοδότα, δόξα σοι.

Thursday, August 3, 2017

Απλότητα σημαίνει καθαρότητα ψυχής, ακεραιότητα, ειλικρίνεια, απονήρευτη γνώμη, καθαρότητα του νου και αθωότητα ( Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως )

Απλότητα σημαίνει καθαρότητα ψυχής, ακεραιότητα, ειλικρίνεια, απονήρευτη γνώμη, καθαρότητα του νου και αθωότητα, στην οποία δεν υπάρχει τίποτα σκοτεινό και ύπουλο. Όλα είναι ανυπόκριτα, ασυγκάλυπτα.

Όσοι έχουν αυτήν την χριστιανική απλότητα, πολιτεύονται με ευθύτητα καρδιάς μπροστά στο Θεό και δεν έχουν μέσα τους ίχνος πανουργίας. Τα μάτια τους, το βλέμμα τους, είναι απλά, καθαρά, διαυγή. Το πρόσωπό τους λάμπει και η καρδιά τους είναι γεμάτη ευφροσύνη. Το μυαλό τους είναι καθαρό σαν αίθριος ουρανός. Οι σκέψεις τους αγνές σαν καθαρό χρυσάφι. Ο λόγος τους αληθινός και η ψυχή τους καθαρή από κάθε ρύπο.

Τον απλό άνθρωπο χαρακτηρίζουν και η τιμιότητα και η ειλικρίνεια. Τον στολίζουν η ακεραιότητα και η σεμνοπρέπεια, ενώ τον τιμά η σταθερότητα του χαρακτήρα του. Αγαπάει με απλότητα καρδιάς και αποσπά την εύνοια όλων.

Αυτός που έχει την αρετή της χριστιανικής απλότητας αγαπάει τον Θεό και ο Θεός αγαπάει αυτόν εισακούοντας την προσευχή του.

Αντίθετη στην αρετή της απλότητας είναι η κακία του πολύπλοκου και του γελοίου.

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

Tuesday, August 1, 2017

Η προσευχή είναι το Οξυγόνο του Χριστιανού. ( Αρχιμ. Νεόφυτος Σκαρκαλάς )


Ο Μακαριστός Γέροντας Νεόφυτος (κατά κόσμον Ναούμ Σκαρκαλάς), που εκοιμήθη εν Κυρίω τον Μάιο του 2005, άφησε μνήμη πολύ εναρέτου και αγίου ανδρός. Εφλέγετο από διάπυρο έρωτα προς τον Θεό και την αγία Του Εκκλησία, την οποία διηκόνησε με πολύ ζήλο, με όλη την ζωή του..
Ο γέροντας δεν είχε ιδιαίτερο χάρισμα λόγου. Όμως τα απλά αλλά χαριτωμένα λόγια του ωφελούσαν πολύ τους ακροατάς του.
Παραθέτουμε ενδεικτικώς κάποια από αυτά:

Να μη σταματήσετε τον εκκλησιασμό και την εξομολόγηση Από την Εκκλησία βγαίνει η αγιότης. Μέσα από την Εκκλησία και τα μυστήριά της δυναμώνει η πίστη μας. Εγώ,παιδί μου, από το σπίτι στην Εκκλησία και από την Εκκλησία στο σπίτι. Έτσι να κάνης και συ.
----------------------------
Να πηγαίνουμε από την νύχτα στην Εκκλησία. Όταν τελειώνη ο εξάψαλμος, να κάνουμε τρεις μετάνοιες και να ζητούμε (νοερώς) την βασιλεία του Θεού. Στο «Ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος…» να λέμε (νοερώς): «Μέγα το όνομα της Αγίας Τριάδος».
Να μη φεύγουμε από την Θ. Λειτουργία πριν το «Δι᾿ευχών…» εκτός σοβαρού λόγου, γιατί μοιάζουμε τον Ιούδα. Να λέμε συχνά: «Ζη Κύριος Παντοκράτωρ» και «Το έλεός σου Κύριε καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της ζωής μου».
---------------------
Η προσευχή είναι το Οξυγόνο του Χριστιανού. Η προσευχή είναι συνομιλία με τον Θεό. Όπως πας, ας πούμε, στον Νομάρχη και λες έτσι εκείνο, αλλιώς το άλλο, έτσι να τα λες και με τον Θεό. Να συζητάς μαζί Του. Από τις 12 τα μεσάνυχτα μέχρι τις 5 το πρωί ο ουρανός είναι ανοιχτός. Τότε ο φύλακας Άγγελος ανεβαίνει στον Θεό και εμείς πρέπει να είμαστε στο σπίτι και όχι έξω, γιατί είναι η ώρα που πολεμά ο πονηρός. Τις ώρες αυτές να κάνουμε προσευχή, παρακλήσεις και ο ,τι άλλο μπορούμε, όταν μάλιστα έχουμε σοβαρό πρόβλημα και θέλουμε βοήθεια από τον Θεό. Να Του μιλάμε, όπως μιλάμε στον πατέρα μας.
------------------------
Οι προσευχές μας δεν ακούγονται πάντοτε, γιατί ο Θεός έχει για κάθε άνθρωπο τον σκοπό του. Ξέρετε γιατί το πολύ το Κύριε ελέησον το βαριέται και ο Θεός; Γιατί είναι άδειο. Το λέμε χωρίς νόημα. Να σηκώνεστε νωρίς το πρωί, για να τακτοποιήτε τα πνευματικά σας καθήκοντα. Στο νοικοκυριό να είστε παράδειγμα. Να είστε καθαροί αλλά όχι επίμονοι στα υλικά και στα εξωτερικά. Το βάρος να το ρίχνετε στην μελέτη και στην προσευχή.
---------------------------
Να διαβάζετε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας και την Παράκλησή της. Την Κυριακή, τον Κανόνα του Ιησού Χριστού. Την Δευτέρα, του Αγίου Αγγέλου. Την Τετάρτη και Παρασκευή, του Τιμίου Σταυρού. Το Σάββατο, των Αγίων Πάντων. Πέντε αρετές σώζουν τον άνθρωπο: Προσευχή, εγκράτεια, ελεημοσύνη, πτωχεία, μακροθυμία. Προσευχή, συντριβή, ταπείνωση, εξομολόγηση. Θα περάσουμε δύσκολες μέρες, γιατί ο κόσμος δεν εξομολογείται, και αυτοί που εξομολογούνται δεν κάνουν καθαρά εξομολόγηση. Θα χαθή η πίστη από τους ανθρώπους.
-------------------------
Έρχονται οι άνθρωποι και λένε: Διάβασέ μου μία συγχωρητική ευχή. Βρε τι λες; Χωρίς εξομολόγηση ευχή; Τι είναι αυτά; Λένε· αυτά τα λέει ο Νεόφυτος. Όχι, δεν τα λέει ο Νεόφυτος. Ο Χριστός τα λέει.
-------------------
Να τηρήτε την νηστεία, να έχετε προσευχή, ελεημοσύνη και να μη παραμελήτε τον κανόνα σας. Η νηστεία είναι αγιότης. Είναι η ακρίβεια της πίστεώς μας. Να ζητάτε από όλους συγγνώμη και να την νιώθετε. Να ταπεινωνόσαστε.
---------------------------
Ένα είναι το μέλημά μας, πως θα σωθούμε. Μέσον της σωτηρίας μας είναι η ταπείνωσις. Για να αποκτήσουμε την ταπείνωσι να μη μιλάμε, να μη θυμώνουμε, να μην αντιμιλούμε, να μην εκδικούμαστε.
 
Ο Ταπεινός και Χαριτωμένος Γέροντας της Κοζάνης Αρχιμ. Νεόφυτος Σκαρκαλάς (1917-2005). 

Saturday, July 29, 2017

Αυτό μπορεί να με κάνει Αγιο..!!! ( Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης )



Μα, μπορεί να πεί κάποιος, άν ο αδελφός μου έχει άδικο; είναι σωστό να με κάνει ό,τι θέλει;
Βεβαίως. Σωστό και φυσιολογικό είναι, διότι ο άνθρωπος ενεργεί σύμφωνα με τον χαρακτήρα του.

Όπως η λάμπα φωτίζει, όπως το δάπεδο στηρίζει, όπως ο τοίχος προστατεύει από τον ήλιο ή τον αέρα, έτσι ακριβώς και ο κάθε άνθρωπος ενεργεί ανάλογα με το τι είναι.
Ο νευρικός θα νευριάσει, ο πράος θα σου φερθεί με πραότητα, ο ευγενής θα σου μιλήσει με λεπτότητα, και ο αγενής είναι φυσικό να σου μιλήσει άσχημα.
Όπως στον ευγενή δεν μπορείς να βρείς αγένεια, έτσι και από τον αγενή δεν μπορείς να περιμένεις ευγένεια.
Ο καθένας εκφράζει με την συμπεριφορά του το περίσσευμα της καρδιάς του. Δεν μπορεί να σου δώσει κάτι άλλο, δεν γίνεται να σου δώσει αυτό που θέλεις εσύ.
Άν κάποιος ξέρει να μιλά μόνον άγρια, σημαίνει πως έτσι είναι ο ψυχικός του κόσμος. Όταν εγώ θέλω να μου συμπεριφέρεσαι ορθά, είναι σα να λέγω στο φώς, σταμάτησέ μου τον αέρα, ή στο τραπέζι, βγάλε μου φωνή.

Ο άνθρωπος εκφράζεται όπως ο πατέρας του, η μάνα του, ανάλογα με το κληρονομικό του, με την ζωή που έχει ζήσει μέχρι τώρα. Όλα αυτά πέφτουν επάνω μου. Αυτό που μπορώ εγώ να κάνω, είναι να δέχωμαι τον καθένα όπως είναι, και ιδιαίτερα όταν αντιδρά απέναντί μου, όταν έρχεται εναντίον μου, διότι αυτό μπορεί να με κάνει Άγιο!!!.

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης 

Monday, July 24, 2017

Η Αμετανόητη Γυναίκα!!!

Κάποτε, μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές.

Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής, είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία.

Είχε επίσης τόση μνησικακία, πού, αν μάλωνε με κάποια άλλη, όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε, μα ούτε ήθελε νά την ξαναδεί στα μάτια της.

Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό, αλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά.

Αυτό το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί, πού κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές.

Τέλος, όταν ο ιερέας έφερε τα Άγια για να την κοινωνήσει, εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θείο μαργαρίτη.

Την ίδια στιγμή, με θεία παραχώρηση, ομολόγησε με δυνατή φωνή:Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν, αλλά τούς αποστρεφόμουν, έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου. δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία, αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση!

Και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε...

Πηγή: Από το βιβλίο «Θαύμα και Αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία»

Saturday, July 15, 2017

Γέροντα, πώς δημιουργείται ή λανθασμένη συνείδηση; ( Άγιος Παισιος Αγιορείτης )


– Γέροντα, συχνά λέτε ότι ό άνθρωπος πρέπει νά προσέξη νά μή φτιάξη λανθασμένη συνείδηση. Πώς δημιουργείται ή λανθασμένη συνείδηση;
– Όταν ό άνθρωπος άναπαύη τον λογισμό του, καταπατά τήν συνείδηση του. Και όταν άναπαύη τον λογισμό του γιά πολύ καιρό, κάνει μιά άλλη, δική του, συνείδηση, μιά συνείδηση στά μέτρα του, δηλαδή μιά λανθασμένη συνείδηση. Τότε όμως δεν έχει ανάπαυση μέσα του, γιατί ανάπαυση εσωτερική δεν μπορεί νά φέρη ή λανθασμένη συνείδηση. Βλέπεις, ακόμη και όταν κάποιος κάνη ένα σφάλμα καί ό άλλος του λέη: δεν έφταιγες, τί στενοχωριέσαι; ή κάνη ότι δεν κατάλαβε το σφάλμα του, πάλι ανάπαυση δέν βρίσκει.
Είναι μερικοί πού πάνε με τους γκουρούδες κ.λπ. καί, όταν καταλάβουν ότι δέν πάνε καλά, έρχονται νά με ρωτήσουν. Καί ενώ τους λέω κάτι, γιά νάτους βοηθήσω, πάλι επιμένουν:
Όχι, αυτό πού πιστεύουμε είναι σωστό.
Καλά, αφού είναι σωστό καί είσαι αναπαυμένος άπό αυτό το σωστό, γιατί έρχεσαι νά με ρωτήσης; Ενω δέν αναπαύονται στο στραβό, επιμένουν, προσπαθούν άπό εδω-άπό εκεί, νά ψευτοαναπαθούν, άνάπαυση όμως αληθινή δεν βρίσκουν.

– Μπορεί, Γέροντα, κανείς να ζήση με λανθασμένη συνείδηση σε όλη του την ζωή;
– Αμα πιστεύη στον λογισμό του, μπορεί.

– Πώς θα την διόρθωση;
– Αν σκέφτεται ταπεινά, αν δεν εχη εμπιστοσύνη στον λογισμό του και τον συζητάη με τον πνευματικό.

– Μπορεί, Γέροντα, ό άνθρωπος, όταν εχη μιά ευαισθησία, νά δημιουργήση λανθασμένη συνείδηση;
– Γιά νά δημιουργήση λανθασμένη συνείδηση, δεν θά είναι καλή ή ευαισθησία του. Το ένα λανθασμένο θά δημιουργήση και άλλο λανθασμένο. Μερικοί, ενώ λένε: εγώ είμαι ευαίσθητος, στους άλλους φέρονται βάρβαρα και τους κατσαδιάζουν χωρίς λόγο.

– Γέροντα, ή συνείδηση αυτών πού δικαιολογούνται έχει πιάσει πουρί;
– Αυτός πού δικαιολογείται έχει και λίγο έλεγχο μέσα του δεν είναι αναίσθητος. Και όταν κανείς δεν είναι αναίσθητος, πονάει γιά το σφάλμα του και μετά έρχεται ή θεία παρηγοριά. Αλλά, όποιος φτιάξη λανθασμένη συνείδηση, φθάνει σε αναισθησία αυτός καυχιέται γιά το έγκλημα.

Έχω δει ανθρώπους πού, ενώ έχουν κάνει εγκλήματα, τά λένε με τέτοιον τρόπο, πού σου τά παρουσιάζουν σάν κατορθώματα. Γιατί, αν ανάπτυξη κανείς λανθασμένη συνείδηση, αυτό δεν είναι απλώς πώρωση, άλλα κάτι παραπάνω άπό πώρωση.

Όταν ήμουν στην Μονή Στομίου, στην Κόνιτσα, ήρθε ένας και μου λέει:
-Θέλω νά εξομολογηθώ.
- Δεν είμαι ιερεύς, του λέω. Όχι, θέλω νά τά πώ σ' εσένα, μου λέει.
Ήταν εκεί και μερικές γυναίκες πού είχαν άνεβή νά προσκυνήσουν.
- Καλύτερα νά φύγετε τώρα, τις λέω.
-Όχι, τις λέει αυτός, δεν πειράζει, καθήστε.

Και άρχισε νά διηγήται τί έκανε στά νιάτα του: Όταν ήμουν νέος, είχα πάει νά μάθω τσαγκάρης, άλλα όλο νύσταζα, γιατί τήν νύχτα πήγαινα με μιά σπείρα και έκλεβα. Στην περιοχή μας ήταν ένας τσαούσης και μας έλεγε:
"Πάτε νά κλέψετε. Έγώ θέλω δύο κριάρια. Άπό εκεί και πέρα εσείς κλέψτε ό, τι θέλετε".
Πηγαίναμε λοιπόν στά σπίτια τών Χριστιανών, άφηνα τήν κάπα κάτω, έδινα μιά στά σκυλιά, στην μασέλα, με μιά βέργα άπό κρανιά πού είχα μαζί μου, και μπαίναμε μέσα. Κλέβαμε δυο κριάρια και όσα αρνιά μπορούσαμε. Δίναμε τά κριάρια στον τσαούση και κρύβαμε τά αρνιά στον στάβλο μας. Ό τσαούσης μας έκλεινε αμέσως στην φυλακή. Τά αφεντικά πού μας είχαν δει νά κλέβουμε, πήγαιναν το πρωί στην αστυνομία και έλεγαν: "Ό τάδε και ό τάδε μας έκλεψαν". "Ό τάδε και ό τάδε; Μά αυτοί είναι στην φυλακή. Γιατί τους συκοφαντήσατε;". Δώσ' του ξύλο…
Μιά φορά πήγαμε σε ένα κοπάδι πού το φύλαγε ένα βλαχάκι ψηλό μέχρι εκεί επάνω με τον πατέρα του. "Τώρα πώς θά μπούμε στο κοπάδι; θά μας πετάξουν σάν τά σπιρτόξυλα", μου λένε οι άλλοι. Παίρνω τότε τον γκρα, σημαδεύω το βλαχάκι, και μπάμ, σωριάζεται κάτω. Δένω και τον πατέρα του σε μιά γκορτσιά… Πήραμε, πήραμε….
Και τά έλεγε όλα αυτά σάν κατορθώματα, και γελούσε! Που οδηγεί ή λανθασμένη συνείδηση! Αυτός θεωρούσε ένοχο τον εαυτό του, γιατί απλώς συνόδευσε κατόπιν εντολής της υπηρεσίας του έναν εγκληματία, ενώ ό άλλος διηγήτο τά εγκλήματα πού έκανε σάν κατορθώματα και καυχιόταν γι' αυτά!

Άγιος Παισιος Αγιορείτης

Sunday, July 9, 2017

Προστατέψτε τα παιδιά σας στο Ίντερνετ



Από: Καραγιάννη Ελένη

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές συναρπάζουν τα μικρά παιδιά, τα οποία, γεμάτα περιέργεια, λαχταρούν να αγγίξουν τα πλήκτρα και εκείνο το περίεργο ποντίκι, που κάνει την οθόνη να αλλάζει όταν το πατάνε!

Η αλήθεια είναι πως από πολύ μικρά μπορούν και αντιγράφουν τη χρήση του από εμάς.

Όμως, οι γονείς αναρρωτιούνται πόσο στενή πρέπει να είναι η σχέση των παιδιών με τους υπολογιστές και το ίντερνετ. Οι ειδικοί υποστηρίζουν πως, υπό ορισμένες συνθήκες, τα παιδιά έχουν αρκετά να κερδίσουν από την επαφή τους με την τεχνολογία. Από ποια ηλικία
Ο υπολογιστής και όλα όσα εμφανίζονται στην οθόνη του ασκούν μια ιδιαίτερη γοητεία στα παιδιά, από πολύ μικρή ηλικία.

Μπορεί να μην γνωρίζουν ακόμα να δένουν τα κορδόνια τους ή τα γράμματα της αλφαβήτου, ξέρουν όμως να κρατούν πολύ καλά το ποντίκι και να κάνουν «κλικ» στο αγαπημένο τους παιχνίδι. Κάθε φορά, λοιπόν, περιμένουν ανυπόμονα εσάς να τους δώσετε την έγκριση για να ανοίξουν το «μαγικό κουτί». Το πλεονέκτημα της χρήσης από μικρή ηλικία είναι η εξοικείωση με τον υπολογιστή, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο μάθησης, αναζήτησης και επεξεργασίας πληροφοριών. Ο δικός σας ρόλος είναι να βοηθήσετε το παιδί, καθώς μεγαλώνει, να κατανοήσει τον τρόπο λειτουργίας του θαυμαστού αυτού κόσμου. Μετά τα έξι χρόνια, η σχέση του παιδιού με το Ίντερνετ αλλάζει, χάρη στην εκμάθηση της γραφής, της ανάγνωσης και συχνά της αγγλικής γλώσσας.Τώρα πια, μπορεί να διαβάσει τα νέα που το ενδιαφέρουν, να μάθει για τις καινούργιες παιδικές ταινίες και τις θεατρικές παραστάσεις, αλλά και για τους αγαπημένους του ήρωες. Υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες ηλεκτρονικές διευθύνσεις, όπου μπορεί να ανακαλύψει πολλά στοιχεία γύρω από το θέμα που το ενδιαφέρει και να αποκτήσει τις πρώτες εγκυκλοπαιδικές του γνώσεις. Τα υπέρ και τα κατά του Ίντερνετ
Τα οφέλη από τη χρήση ενός υπολογιστή -φυσικά πάντα με την επίβλεψή σας- από μικρή ηλικία μπορούν να είναι πολλά. Δεξιότητες όπως η μακροπρόθεσμη μνήμη, οι εξωλεκτικές ικανότητες, η αφομοίωση και επιδεξιότητα των χεριών, αναπτύσσονται με γρηγορότερους ρυθμούς σε μεγάλο ποσοστό παιδιών αυτής της ηλικίας που αρχίζουν να έχουν μια πρώτη επαφή με τον υπολογιστή. Επιπλέον, στο Ίντερνετ υπάρχει μια αστείρευτη, διαθέσιμη ποσότητα πληροφοριών. Έτσι, το παιδί μπορεί να κάνει εικονικές βόλτες σε νέες χώρες, νέες κουλτούρες και σε μουσεία σε όλο τον κόσμο, ενώ ταυτόχρονα αποκτά χρήσιμες τεχνικές γνώσεις, απαραίτητες για τη μελλοντική του ζωή, ενώ εξασκείται στα Αγγλικά. Όμως, δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε ότι στο Ίντερνετ παραμονεύουν κίνδυνοι, όπως:


Αναξιόπιστες και ανεξέλεγκτες πληροφορίες. Το παιδί πρέπει να εκπαιδευτεί κατάλληλα από τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς, ώστε να είναι σε θέση να ξεχωρίσει τη σωστή από τη λάθος πληροφορία.
Είναι εύκολο για τον καθένα να υποδυθεί κάποιον άλλον και να διατηρήσει την ανωνυμία του. Συνήθως κρύβουν την πραγματική ταυτότητα, το φύλο και την ηλικία τους, κάτι που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό, μιας και στην πραγματικότητα δεν είσαι σίγουρος με ποιον ουσιαστικά επικοινωνείς.
Το παιδί μπορεί να μπει στον πειρασμό να κάνει αγορές online χωρίς την έγκρισή σας. Κρατάτε τις πιστωτικές κάρτες σε σημείο όπου δεν έχουν πρόσβαση τα παιδιά.
Όταν το παιδί απομονώνεται, παραμελεί τα μαθήματά του και γίνεται αντικοινωνικό από την πολύωρη χρήση του υπολογιστή, υπάρχουν ενδείξεις εθισμού. Αν ανησυχείτε, ζητήστε τη βοήθεια των ειδικών. Υπάρχει ανάλογο τμήμα στα Νοσοκομεία Παίδων. «Ναι, αλλά υπό προϋποθέσεις!»
Όπως προστατεύετε τα παιδιά σας από κάθε κίνδυνο, έτσι πρέπει να αντιμετωπίσετε και το Ίντερνετ. Μπείτε στη διαδικασία να ασχοληθείτε κι εσείς, για να γνωρίζετε πώς να τα βοηθήσετε. Η τεχνολογία είναι εδώ για να κάνει τη ζωή μας ευκολότερη. Μερικοί τρόποι αντιμετώπισης πιθανών κινδύνων είναι οι ακόλουθοι:
Ειδικά προγράμματα: Φιλτράρουν τους δικτυακούς τόπους και απαγορεύουν την πρόσβαση σε όσους περιέχουν επικίνδυνο περιεχόμενο. Βάλτε κανόνες: Το κλειδί για την εξασφάλιση της μέγιστης δυνατής ασφάλειας των παιδιών στον κυβερνοχώρο δεν εξαρτάται τόσο από τεχνικά μέσα που θα χρησιμοποιήσετε για την επίβλεψή τους, αλλά από την ίδια τη σχέση που έχετε μαζί τους.
Πιο συγκεκριμένα:


Να βρίσκεστε σε επικοινωνία με το παιδί σας, να ακούτε τις επιθυμίες του και να κρίνετε με αντικειμενικά κριτήρια τι θα το ωφελήσει και τι όχι.
Ζητήστε από το παιδί να σας πει τι του αρέσει στο Ίντερνετ, ποια είναι τατελευταία νέα της τεχνολογίας, και άλλα που θα το κάνουν να νιώσει ότι ξέρει περισσότερα από εσάς. Περιηγηθείτε μαζί του στο Διαδίκτυο και αφήστε το να σας μάθει όσα ξέρει.
Φροντίστε να ενημερώνεστε για τις ιστοσελίδες που χρησιμοποιεί.
Προσπαθήστε να γνωρίζετε τους «ηλεκτρονικούς» του φίλους. Τα στατιστικά από την έρευνα του «Eukids on line ΙΙ» δείχνουν ότι το παιδί γνωρίζει στις περισσότερες περιπτώσεις και ως φυσικά πρόσωπα τους φίλους του.
Διδάξτε του πώς να χρησιμοποιεί με λογικό τρόπο τις νέες τεχνολογίες, θέτοντας όρια στο χρόνο ενασχόλησής του με αυτές.
Ενημερωθείτε. Ψάξτε στο Ίντερνετ ποια είναι τα πιο δημοφιλή sites και προσπαθήστε να δείτε πώς λειτουργούν. Τουλάχιστον όταν βλέπετε μια διεύθυνση στον υπολογιστή του παιδιού σας, θα γνωρίζετε περί τίνος πρόκειται.
Ξεκαθαρίστε του ότι «δεν μιλάμε με αγνώστους» ούτε στο Ίντερνετ. Δεν δίνουμε το όνομα, τη διεύθυνση και το τηλέφωνό μας, δεν κανονίζουμε ραντεβού και σίγουρα δεν αποστέλλουμε φωτογραφίες μας. Να μην είναι εκτεθειμένες στο σπίτι οι πιστωτικές κάρτες και να μη «μοιράζεται» το password με φίλους του.
Ρωτήστε το παιδί κάθε μέρα: «Βρήκες τίποτα καινούργιο ή ενδιαφέρον στο Ίντερνετ σήμερα;».
Παρακολουθήστε τη συμπεριφορά του. Εάν γίνεται νευρικό, οξύθυμο και μυστικοπαθές, απαιτείται εκτενέστερη «έρευνα».
Τέλος, πρέπει να θυμάστε ότι κάθε παιδί, ανάλογα με την ηλικία του και την εμπιστοσύνη που σας εμπνέει, μπορεί να έχει διαφορετικό βαθμό ελέγχου. Η χρυσή τομή ανάμεσα στη διακριτική παρακολούθηση και την εισβολή στον προσωπικό χώρο του παιδιού σας είναι δύσκολο να βρεθεί. Τι έδειξε η πανευρωπαϊκή έρευνα «Eukids on line II»


To 60% των παιδιών ηλικίας 9-16 ετών μπαίνουν στο Διαδίκτυο καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά, αλλά όχι πάνω από μία ώρα.
Τα παιδιά ξεκινούν τη χρήση του Διαδικτύου σε μικρές ηλικίες. Ο χαμηλότερος μέσος όρος είναι 7 ετών και αντιστοιχεί στη Δανία.
Μεγαλύτερη χρήση του Διαδικτύου δεν σημαίνει περισσότερα προβλήματα, αλλά περισσότερα οφέλη.
Μόνο το 12% των παιδιών της Ευρώπης, ηλικίας 9-16 ετών, αναφέρουν ότι έχουν δει κάτι που τους ενόχλησε στο Ίντερνετ, και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ήταν τραυματική εμπειρία.
Το 14% των παιδιών έχουν δει κάποιας μορφής σεξουαλικό υλικό, κι αυτό όχι απαραίτητα στο Ίντερνετ. Οι εμπειρίες αφορούν εξίσου τηλεόραση, βίντεο και ταινίες.
Το 30% των παιδιών ανέφεραν ότι γνωρίζουν κάποιον στο Διαδίκτυο που δεν γνωρίζουν ως φυσική παρουσία.
Οι περισσότεροι γονείς (70%) συζητάνε με τα παιδιά τους για το πώς αυτά χρησιμοποιούν το Ίντερνετ. Ειδικότερα στην Ελλάδα:
Πάνω από το 80% των παιδιών (9-16 ετών) χρησιμοποιούν το Ίντερνετ, ενώ περίπου το 56% των παιδιών που χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο το κάνουν σχεδόν καθημερινά.
*Στοιχεία από την έρευνα «Eukids on line II», το οποίο είναι ένα πρόγραμμα χρηματοδοτούμενο από την ευρωπαϊκή επιτροπή και διεξήγαγε πρωτογενή έρευνα σε θέματα Ασφαλούς Πλοήγησης και Αξιοποίησης του Διαδικτύου, όπως γίνονται αντιληπτά από δείγμα 25.000 περίπου παιδιών, 9-16 ετών, και τους γονείς τους, σε 25 ευρωπαϊκές χώρες.

Sunday, July 2, 2017

Οι Άγιοι Απόστολοι ήσαν μόνον δώδεκα, αλλά επειδή εθεράπευσαν πρώτον τον εαυτόν τους εθεράπευ­σαν μυριάδας ανθρώπων από όλα τα Έθνη τα άπιστα, τα αλλόφυλα. ( Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος. )


Οι Άγιοι Απόστολοι ήσαν μόνον δώδεκα, αλλά επειδή εθεράπευσαν πρώτον τον εαυτόν τους εθεράπευ­σαν μυριάδας ανθρώπων από όλα τα Έθνη τα άπιστα, τα αλλόφυλα.
Ημείς οι Έλληνες με πολλούς Αρχιερείς, χιλιάδες Ιερείς, Ιεροκήρυκες, Θεολόγους κ.λπ., διάδοχοι των Αγίων Αποστόλων, όχι μόνον τα άγρια και αλλόφυλλα Έθνη δεν ωφελούμεν αλλά ούτε τους ομοφύλους, ομοθρήσκους Έλληνας τους Συμπατριώτας μας.
Διατί; Διότι δεν εφροντίσαμε να θεραπεύσουμε τα ιδικά μας πάθη, ή τουλάχιστον να κάνουμε εκείνα που διδάσκουμε...
Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος.

Thursday, June 29, 2017

Αν σταυρωθείς μαζί Του ως ληστής, δείξε καλή προαίρεση και γνώρισε τον Θεό.( Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου )



Αν είσαι Σίμων Κυρηναίος, σήκωσε το σταυρό και ακολούθησέ Τον.

Αν σταυρωθείς μαζί Του ως ληστής, δείξε καλή προαίρεση και γνώρισε τον Θεό. Αν Eκείνος τοποθετήθηκε μεταξύ των παρανόμων εξ αιτίας σου και εξ αιτίας της αμαρτίας σου, εσύ να γίνεις για χάρη Του πιστός στο νόμο Του. Προσκύνησε Εκείνον ο οποίος υψώθηκε για χάρη σου στο σταυρό, ακόμη κι αν έχεις υψωθεί κι εσύ. Κέρδισε κάτι και απ’ την κακία. Εξαγόρασε με το θάνατο τη σωτηρία. Είσελθε στον παράδεισο μαζί με τον Χριστό, για να μάθεις από ποια αγαθά έχεις απομακρυνθεί. Παρατήρησε τα κάλλη τα οποία υπάρχουν εκεί. Τον ληστή ο οποίος διαμαρτύρεται και υβρίζει, άφησέ τον να πεθάνει έξω μαζί με την βλασφημία του.

Κι αν είσαι ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας, ζήτησε το σώμα από εκείνον ο οποίος Τον σταυρώνει. Ας γίνει δικό σου το σώμα Εκείνο το οποίο καθαρίζει τον κόσμο.

Κι αν είσαι ο Νικόδημος, ο θεοσεβής εκείνος ο οποίος τον επισκέφτηκε τη νύχτα, ενταφίασέ Τον με μύρα.

Κι αν είσαι κάποια Μαρία, ή η άλλη Μαρία, ή η Σαλώμη, ή η Ιωάννα, πήγαινε πρωί – πρωί να Τον θρηνήσεις. Δες πρώτη κυλισμένο το λίθο, ενδεχομένως και τους αγγέλους και τον ίδιο τον Ιησού. Πες Του κάτι κι άκουσε τη φωνή Του. Αν ακούσεις. «μη με εγγίζης» (Ιώ. 20, 17), σταμάτησε μακριά, δείξε σεβασμό προς το Λόγο, αλλά μη λυπηθείς. Γιατί γνωρίζει σε ποιους θα εμφανιστεί πρώτα. Βοήθησε την Εύα, η οποία έπεσε πρώτη, να χαιρετήσει και πρώτη τον Χριστό και να το ανακοινώσει στους μαθητές.

Γίνε Πέτρος ή Ιωάννης και σπεύσε στον τάφο, τρέχοντας μαζί ή προπορευόμενος (Ιω. 20, 4) και συναγωνιζόμενος στον καλό συναγωνισμό. Κι αν σε προλάβει στην ταχύτητα, νίκησέ τον με τη συστηματικότητά σου και μην αρκεστείς μόνο να πλησιάσεις το μνημείο, αλλά να εισέλθεις και μέσα.

Κι αν λείψεις, όπως ο Θωμάς, απ’ τη συγκέντρωση των μαθητών στους οποίους εμφανίζεται ο Ιησούς, όταν τον δεις, ας μην απιστήσεις. Κι αν απιστήσεις, πίστεψε σ’ εκείνους οι οποίοι στο λένε. Αν δε δεν τους πιστέψεις ούτε αυτούς, ας πειστείς απ’ τα σημάδια των καρφιών.

Αν κατεβαίνει στον Άδη, κατέβα μαζί Του. Γνώρισε και τα εκεί μυστήρια του Χριστού, ποιοι είναι το σωτηριώδες σχέδιο της διπλής καταβάσεως και ποιος ο λόγος της: Σώζει με την εμφάνισή Του εκεί τους πάντες, ή κι εκεί σώζει μόνον εκείνους οι οποίοι τον πιστεύουν;

Κι αν ανεβαίνει στους ουρανούς, ανέβα μαζί Του. Εντάξου στους αγγέλους οι οποίοι Τον προπέμπουν ή σ’ εκείνους οι οποίοι Τον υποδέχονται. Πρόσταξε να σηκωθούν οι πύλες και να γίνουν υψηλότερες (Ψαλμ. 23, 7), για να υποδεχτούν πιο μεγαλόπρεπα Εκείνον ο οποίος επιστρέφει απ’ το πάθος. Απάντησε σ’ εκείνους οι οποίοι απορούν για το σώμα και τα σύμβολα του Πάθους, με τα οποία ανέρχεται, ενώ δεν τα είχε μαζί Του όταν είχε κατέβει, και οι οποίοι για το λόγο αυτό ρωτάνε να μάθουν «ποιος είναι αυτός ο βασιλεύς της δόξης;», ότι είναι «Κύριος κραταιός και δυνατός» με όλα όσα ανέκαθεν έχει κάνει και με όσα κάνει και με τον τωρινό πόλεμο και την περίλαμπρη νίκη Του προς χάρη της ανθρωπότητας, και δώσε στη διπλή ερώτηση διπλή απάντηση.

Κι αν απορούν λέγοντας,σύμφωνα με την δραματική προφητεία του Ησαΐα, «ποιος είναι αυτός ο οποίος έχει έλθει από την Εδώμ (Ησ. 63, 1) και από τα γήινα πράγματα;», ή «γιατί είναι κόκκινα τα ενδύματα εκείνου ο οποίος δεν έχει ούτε αίμα ούτε σώμα, ωσάν να έχη έλθει από πατητήρι και να έχη πατήσει ολόκληρον πατητήρι γεμάτον από σταφύλια;», να τους εκθειάσεις την ωραιότητα της στολής του σώματος το οποίο έχει πάθει και το οποίο έχει καλλωπιστεί απ’ το Πάθος κι έχει αποκτήσει απ’ την Θεότητα τη λαμπρότητα εκείνη απ’ την οποία δεν υπάρχει τίποτα πιο επιθυμητό και πιο ωραίο.
 
Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου

Saturday, June 24, 2017

Η συγχωρητικότητα, η μετάνοια και η αγάπη υπερβαίνουν την όποια αμαρτία. ( Μοναχός Μωυσης ο Αγιορείτης )



Ο ιερός Χρυσόστομος λέει πως στην πνευματική αγωγή η μεγάλη αυστηρότητα, οι συνεχείς επιπλήξεις και οι πολλές παρατηρήσεις και τιμωρίες πονούν, κουράζουν και αποθαρρύνουν. Η διάκριση καλείται να σώσει και όχι να επιδεινώσει μια κατάσταση.

Η συγχωρητικότητα, η μετάνοια και η αγάπη υπερβαίνουν την όποια αμαρτία. Ο ευγενικός, χαριτωμένος και ταπεινός τρόπος είναι χρήσιμος πάντοτε. Το καλό δεν φέρνει καλό όταν καλώς δεν γίνεται. Τους ανθρώπους θα βοηθήσουμε καλύτερα με την αγαπητική αλήθεια, τη φιλαδελφεία και την καταδεκτικότητα. Κάθε άνθρωπος έχει το κλειδί του, το κλικ του. Να μη στεκόμαστε απέναντι του ως ανακριτές, δικαστές, ψυχαναλυτές και κατήγοροι.

Η μεγάλη αρετή της διακρίσεως πρόκειται για θεοδώρητο και θεοχαρίτωτο χάρισμα. Όσοι το έχουν δεν φλυαρούν, δεν ενθουσιάζονται εύκολα, δεν απογοητεύονται ποτέ. Ο διακριτικός ποιμένας παραδειγματίζει, ειρηνοποιεί, ανέχεται και υπομένει. Σηκώνει όσους πέφτουν, θεραπεύει τους νοσούντες, εμπνέει την αρετή. Γνωρίζει τι θα πει, πότε θα το πει, γιατί θα το πει, πόσο θα πει, τι δεν θα πει. Προσπαθεί να διεγείρει την κάθε ψυχή, δίχως να θέτει δυσβάστακτα φορτία στους ώμους των αδυνάτων. Βοηθά περισσότερο με το σεμνό του παράδειγμα. Μερικοί νομίζουν ότι πρέπει πάντοτε να είναι σοβαροφανείς, αχαμογέλαστοι, εντελώς τυπικοί και σκληρά ψυχροί. Το γλυκό χαμόγελο, το μετρημένο χιούμορ, η ζεστή ματιά, ο ιλαρός λόγος και η ευπροσηγορία βοηθούν πολύ.

Η διάκριση προσφέρει ειρήνη, χαρά, φως. Δεν συμβιβάζεται με υπερβολικούς φανατισμούς, ένοχες σιωπές, φοβικές οπισθοχωρήσεις, δειλές καθυστερήσεις, με το μη βιωμένο παράδειγμα.
 
 Μοναχός Μωυσης ο Αγιορείτης