Θέλετε να μπειτε στον ουρανό, η πόρτα είναι η ταπείνωση. ( Γεροντικό )

Έλεγε ο αββάς Ιωάννης:
-Η πόρτα του ουρανού είναι η ταπείνωση.
Και οι Πατέρες μας, περνώντας με χαρά μέσα από πολλές καταφρονήσεις, μπήκαν στην πόλη του Θεού».
Είπε επίσης:

-Η ταπεινοφροσύνη και ο φόβος του Θεού είναι πάνω απ΄ όλες τις αρετές.
Ρώτησε κάποια φορά:
-Ποιος πούλησε τον Ιωσήφ;
-Οι αδελφοί του, αποκρίθηκε ένας αδελφός.
-Όχι του λέει ο Γέροντας, «η ταπείνωσή του τον πούλησε, γιατί μπορούσε να πεί «είμαι αδελφός τους» και να αντιδράσει, αλλά σώπασε και χάρη στην ταπείνωση πούλησε τον εαυτό του.

Και η ταπείνωσή του τον κατέστησε άρχοντα στην Αίγυπτο.


Γεροντικό

Γιατί η Εξομολόγηση Σώζει; (Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου)

- Γέροντα, στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού οι Χριστιανοί έκαναν δημόσια εξομολόγηση. Βοηθάει αυτό;

- Άλλα τα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού και άλλα τώρα. Σήμερα αυτό δεν βοηθάει.

- Γιατί, Γέροντα; Τότε είχαν πιο πολύ ζήλο;

- Και πιο πολύ ζήλο είχαν και δεν είχαν αυτά που έχουν σήμερα οι άνθρωποι. Τώρα βλέπεις, τα ανδρόγυνα χωρίζουν στα καλά καθούμενα, δεν είναι όπως παλιά.

Έχουν απομακρυνθεί οι άνθρωποι από το Μυστήριο της εξομολογήσεως, γι’ αυτό και πνίγονται από τους λογισμούς και τα πάθη. Πόσοι έρχονται και ζητούν να τους βοηθήσω σε κάποιο πρόβλημά τους, και ούτε εξομολογούνται ούτε εκκλησιάζονται! «Εκκλησιάζεσαι καθόλου;», τους ρωτάω. «Όχι», μου λένε. «Εξομολογήθηκες καμιά φορά;».
«Όχι. Ήρθα να με κάνεις καλά». 

 
«Μα πώς; Πρέπει να μετανοήσεις για τα σφάλματά σου, να εξομολογείσαι, να εκκλησιάζεσαι, να κοινωνάς όταν έχεις ευλογία από τον πνευματικό σου, και εγώ θα κάνω προσευχή να γίνεις καλά. Ξεχνάς ότι υπάρχει και άλλη ζωή και πρέπει να ετοιμασθούμε για εκεί;».
«Κοίταξε, πάτερ, αυτά που λες, εκκλησίες, άλλη ζωή κ.λπ., εμένα δεν με απασχολούν. Αυτά είναι παραμύθια. Έχω πάει σε μάγους, σε μέντιουμ και δεν μπόρεσαν να με κάνουν καλά. Έμαθα ότι εσύ μπορείς να με κάνεις καλά».
Άντε τώρα! Τους μιλάς για εξομολόγηση, για την μέλλουσα ζωή, και σου λένε «αυτά είναι παραμύθια», και από την άλλη μεριά: «Βοήθησέ με, παίρνω χάπια». 

 
Εμ πώς, με μαγικό τρόπο θα γίνουν καλά;

Και βλέπεις, πολλοί, ενώ έχουν προβλήματα που τα προκάλεσαν οι αμαρτίες τους, δεν πηγαίνουν στον πνευματικό που μπορεί να τους βοηθήσει θετικά, αλλά καταλήγουν να εξομολογούνται στους ψυχολόγους. Λένε το ιστορικό τους, τους συμβουλεύονται για τα προβλήματά τους και, αν έχουν να περάσουν ένα ποτάμι, τους ρίχνουν μέσα και ή πνίγονται ή βγαίνουν, αλλά πού βγαίνουν… Ενώ, αν πάνε να εξομολογηθούν στον πνευματικό, θα περάσουν στην άλλη όχθη από την γέφυρα άνετα, γιατί με το Μυστήριο της εξομολογήσεως ενεργεί η Χάρις του Θεού και λυτρώνονται.

- Γέροντα, μερικοί λένε: «Δεν βρίσκουμε καλούς πνευματικούς, γι’ αυτό δεν πάμε να εξομολογηθούμε».

- Αυτά είναι δικαιολογίες. Κάθε πνευματικός έχει Θεία εξουσία, εφόσον φοράει πετραχήλι. Τελεί το Μυστήριο, έχει την Θεία Χάρη και, όταν διαβάσει την συγχωρητική ευχή, ο Θεός σβήνει όλες τις αμαρτίες τις οποίες εξομολογηθήκαμε με ειλικρινή μετάνοια. Από μας εξαρτάται πόσο θα βοηθηθούμε από το Μυστήριο της εξομολογήσεως. Ήρθε εκεί στο καλύβι μια φορά κάποιος που είχε ψυχολογικά προβλήματα, με τον λογισμό ότι έχω διορατικό χάρισμα και θα μπορούσα να τον βοηθήσω. 

 
«Τι προβλέπεις, μου λέει, για μένα;». 

 
«Να βρεις, του λέω, έναν πνευματικό να εξομολογείσαι, για να κοιμάσαι σαν το πουλάκι και να μην παίρνεις χάπια». 

 
«Δεν υπάρχουν, μου λέει, σήμερα καλοί πνευματικοί. Παλιά υπήρχαν». 

 
Έρχονται με καλό λογισμό, ότι θα βοηθηθούν, αλλά δεν δέχονται αυτό που τους λες, και κρίμα στα ναύλα.

Βλέπω όμως και μια καινούργια τέχνη του διαβόλου. Βάζει στους ανθρώπους τον λογισμό ότι, αν κάνουν κάποιο τάμα και το εκπληρώσουν, αν πάνε και κανένα προσκύνημα, είναι εντάξει πνευματικά. Και βλέπεις πολλούς να πηγαίνουν με λαμπάδες και με τάματα στα μοναστήρια, στα προσκυνήματα, να τα κρεμάνε εκεί, να κάνουν και μεγάλους σταυρούς, να κλαίνε και λιγάκι, και να αρκούνται σ’ αυτά. Δεν μετανοούν, δεν εξομολογούνται, δεν διορθώνονται, και χαίρεται το ταγκαλάκι (ο διάβολος).

- Γέροντα, ένας άνθρωπος που δεν εξομολογείται μπορεί να είναι εσωτερικά αναπαυμένος;

- Πώς να είναι αναπαυμένος; Για να νιώσει κανείς ανάπαυση, πρέπει να πετάξει τα μπάζα από μέσα του. Αυτό θα γίνει με την εξομολόγηση. Ανοίγοντας ο άνθρωπος την καρδιά του στον πνευματικό και λέγοντας τα σφάλματά του, ταπεινώνεται, και έτσι ανοίγει την πύλη του Ουρανού, έρχεται πλούσια η Χάρις του Θεού και ελευθερώνεται.

Πριν από την εξομολόγηση στην κορυφή του υπάρχει ομίχλη, βλέπει θαμπά και δικαιολογεί τα σφάλματά του. Γιατί, όταν ο νους του είναι σκοτισμένος από τις αμαρτίες, δεν βλέπει καθαρά. Με την εξομολόγηση κάνει μια «φούουου», φεύγει η ομίχλη και καθαρίζει ο ορίζοντας. Γι’ αυτό, όσους έρχονται να συζητήσουμε ένα θέμα ή να μου ζητήσουν μια συμβουλή κ.λπ., αν δεν έχουν εξομολογηθεί ποτέ, τους στέλνω πρώτα να εξομολογηθούν και μετά να έρθουν να μιλήσουμε.
Μερικοί μου λένε: «Γέροντα, αφού εσύ μπορείς να καταλάβεις τι πρέπει να κάνω γι’ αυτό το θέμα, πες μου».
«Και να καταλάβω εγώ τι πρέπει να κάνεις, τους λέω, δεν θα καταλάβεις εσύ τι θα σου πω. Γι’ αυτό πήγαινε πρώτα να εξομολογηθείς και ύστερα έλα να συζητήσουμε».
Γιατί, πώς να επικοινωνήσεις και να συνεννοηθείς με έναν άνθρωπο, όταν βρίσκεται σε άλλη συχνότητα;

Με την εξομολόγηση πετάει ο άνθρωπος από μέσα του ό,τι άχρηστο έχει και καρποφορεί πνευματικά. Μια μέρα έσκαβα τον κήπο μου, για να φυτέψω λίγες ντοματιές. Εκείνη την ώρα ήρθε κάποιος και μου λέει: «Τι κάνεις, Γέροντα;».
«Τι να κάνω; του λέω, εξομολογώ τον κήπο μου».
«Καλά, Γέροντα, μου λέει, χρειάζεται και ο κήπος εξομολόγηση;».
«Ασφαλώς χρειάζεται. Έχω διαπιστώσει πως, όταν τον εξομολογώ, βγάζω δηλαδή έξω πέτρες, αγριάδες, αγκάθια κ.λπ., τότε βγάζει επίσημα κηπευτικά, αλλιώς οι ντομάτες γίνονται κιτρινιάρικες, καχεκτικές!»…
- Γέροντα, όταν στον αγώνα μου έχω πτώσεις, πανικοβάλλομαι.

- Μη φοβάσαι. Αγώνας είναι και θα έχουμε και τραύματα. Με την εξομολόγηση αυτά θεραπεύονται. Βλέπεις, οι στρατιώτες στον πόλεμο, όταν τραυματίζονται επάνω στην μάχη, τρέχουν αμέσως στον γιατρό, δένουν το τραύμα τους και συνεχίζουν να πολεμούν φιλότιμα. Εν τω μεταξύ αποκτούν και πείρα από τον τραυματισμό και προφυλάγονται καλύτερα, ώστε να μην ξανατραυματισθούν.
Έτσι και εμείς, όταν τραυματιζόμαστε πάνω στον αγώνα μας, δεν πρέπει να δειλιάζουμε, αλλά να τρέχουμε στον γιατρό – στον πνευματικό –, να του δείχνουμε το τραύμα μας, να θεραπευόμαστε πνευματικά, και πάλι να συνεχίζουμε «τον καλόν αγώνα». Κακό είναι, όταν δεν ψάχνουμε να βρούμε τους φοβερούς εχθρούς της ψυχής, τα πάθη, και δεν αγωνιζόμαστε για να τους εξοντώσουμε.

- Γέροντα, μερικοί από φιλότιμο δεν πάνε να εξομολογηθούν. «Αφού μπορεί να ξανακάνω το ίδιο σφάλμα, λένε, για ποιο λόγο να πάω να το εξομολογηθώ; για να κοροϊδεύω τον παπά;».

- Αυτό δεν είναι σωστό! Είναι σαν να λέει ένας στρατιώτης, όταν τραυματίζεται: «Αφού ο πόλεμος δεν τέλειωσε και μπορεί πάλι να τραυματισθώ, γιατί να δέσω το τραύμα μου;». Αλλά, αν δεν το δέσει, θα πάθει αιμορραγία και θα πεθάνει. Μπορεί από φιλότιμο να μην πηγαίνουν να εξομολογηθούν, τελικά όμως αχρηστεύονται. Ο διάβολος, βλέπεις, εκμεταλλεύεται και τα χαρίσματα (π.χ. το φιλότιμο). Αν δεν καθαρίζουμε με την εξομολόγηση την ψυχή μας, όταν πέφτουμε και λερωνόμαστε, σκεπτόμενοι ότι πάλι θα πέσουμε και θα λερωθούμε, προσθέτουμε λάσπες πάνω στις παλιές λάσπες και είναι δύσκολο μετά να καθαρίσουν.

 

(Από το βιβλίο: «ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΜΕ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ, ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ», Τόμος Β΄) 

Τι προκαλεί το γράμμα "Ν" στον εγκέφαλο και γιατί το κατήργησαν από το τέλος των λέξεων!

Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες», με ακρίβεια και όχι τυχαία και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος και Σημαινομένου...

Το «Ν» συντονίζει τον εγκέφαλο.

Πριν από μερικά χρόνια (1996) στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JOURNAL στη Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία επιστημονική εργασία, σύμφωνα με την οποίαν: «Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο και ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός της τοποθέτησης του «Ν» στο μέσον ακριβώς του Αλφαβήτου – στο πρώτο Ελληνικό Αλφάβητο με τα 27 γράμματα».

Επίσης, στο Χάρβαρντ, από ιατρικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι η απαγγελία των Ομηρικών Επών στο πρωτότυπο, εκτός των άλλων, κάνει καλό στην καρδιά, ως αναπνευστική άσκηση.
Και δικαιούμαι να ερωτήσω: Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Ν»;
Όμως αναρωτιέμαι: Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν» στο τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό» (!), αντί το εμβαδόν!

Στα σχολικά βοηθήματα όμως διαβάζομε «το εμβαδόΝ», δηλ. εκεί διατηρείται το Ν, ενώ το επίσημο Κράτος στα βιβλία (ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) το έχουν καταργήσει!
Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα; Για ποιον λόγο επίσημα διδάσκομε στα σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν αυθαίρετα; π.χ. χθες συνάντησα το Δήμαρχο (το φίλο, το Σύμβουλο κλπ.). Το γράμμα Ν είναι οργανικό και όταν το κόβουμε πονάει.
Εάν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια, θα πρέπει να του πούμε ότι «η λεπτομέρεια κρατάει τον Παρθενώνα»!
Να θυμίσω όμως εδώ και το ωραίο, ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη: «ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ», όπου καταλήγει, «Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία, όπως αυτή του τελικού -Ν-, εκτός κι αν του” λειπε η οπτική του ήχου».

Ο Γ. Ρίτσος έγραψε επίσης: «Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει».
Δυστυχώς, όμως, διαπιστώνομε σήμερα, ότι μετά το Νι, έρχεται και η σειρά του τελικού Σίγμα (ς). Κάποιοι δημοσιογράφοι στα κανάλια λένε κιόλας: «η μέθοδο», η «οδό», «η πλήρη! ένταξη» (!) … Καλλιεργούν έτσι αυθαίρετα ένα αρνητικό γλωσσικό πρότυπο στους νέους μας με την τεράστια δύναμη των ΜΜΕ και το σχολείο ανήμπορο να αντιδράσει, αλλά και την κοινωνία παθητικά να δέχεται ως περίπου μοιραία την εξέλιξη αυτή.
Μετά από όλα αυτά διατυπώνω την εξής άποψη και καταθέτω στο Συνέδριό σας την δική μου «Θεωρία» για το εν λόγω ζήτημα: Διεθνώς μελετάται η μοναδική μουσικότητα της Ελληνικής Γλώσσας και ο αντίκτυπός της στην πνευματική διαύγεια του ανθρώπου.

Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να σκέφτεται σωστά. Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο. Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική.
Οι Αρχαίοι Έλληνες τα γνώριζαν όλα αυτά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μόνον εμείς, οι Έλληνες, λέμε: «Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα» και δεν λέμε με άλλα γράμματα (παρ΄ όλο που έχομε στις καταλήξεις των λέξεων και άλλα γράμματα), διότι το Νι ενεργοποιεί το μυαλό μας να σκεφθούμε σωστά και το Σίγμα ηρεμεί την ψυχή μας, αφού μιλήσουμε δημόσια ή ιδιωτικά.
Η σύγχρονη Ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η Γλώσσα και η Σκέψη γεννιούνται ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία αξεχώριστη ενότητα.

Η Γλώσσα ενσαρκώνει την Σκέψη και η Σκέψη μετουσιώνεται σε Γλώσσα.
Είναι ένα νόμισμα με τις δύο όψεις του. Δεν μπορεί να υπάρχει η μία πλευρά, χωρίς την άλλη. Δεν μπορούσε να υπάρξει Ελληνική Σκέψη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα. Είναι γεγονός ότι η ποιότητα και ποσότητα «καταγραφών» στην Σκέψη προσδιορίζει και το νοητικό επίπεδο κάθε λαού. Επομένως και το νοητικό επίπεδο καθορίζει και την ικανότητα της δημιουργίας Πολιτισμού, όπως αναφέρει το strange.

Το Ελληνικόν Αλφάβητον, στην πορεία των χιλιάδων ετών του ήταν αρχικά: Ιδεογραφικό, στη συνέχεια επινοήθηκε το Εικονογραφικό, έπειτα φθάσαμε στο Γραμμογραφικό, κατόπιν στο Συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) και τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα Φθογγογραφικό, που είναι αξεπέραστο και στο οποίο οφείλεται η δημιουργία της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Οικουμενικού Πολιτισμού.
Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε, ως κόρην οφθαλμού, την Ελληνική Γλώσσα και να αντισταθούμε στην κακοποίησή της.

 

http://www.pronews.gr/portal/20170114/genika/koinonia/71/ti-prokalei-gramma-n-ston-egkefalo-kai-giati-katirgisan-apo-telos-ton

Αν θελήσεις, θα βρεις αμέτρητους λόγους για τους οποίους πρέπει να ευχαριστείς τον Θεό. ( Αγίου Βασιλείου του Μέγα )

Πολλές φορές συμβαίνουν ατυχίες και θλίψεις στη ζωή του ανθρώπου, ώστε και μ' αυτές να αποδειχθεί ποιοί, πλούσιοι ή φτωχοί, είναι στερεωμένοι στην πίστη και δυνατοί. Γιατί και οι δυο αυτές κατηγορίες των ανθρώπων δοκιμάζονται στην υπομονή. Στον καιρό μάλιστα των πειρασμών και των θλίψεων, μπορεί να γίνει φανερό κατά πόσο, ο πλούσιος συμπάσχει με τους άλλους. Κατά πόσο δηλαδή ελεεί και αγαπά τους αδελφούς.

Ο φτωχός επίσης κατά πόσο δέχεται τις θλίψεις, ευχαριστώντας τον Θεό και όχι βλασφημώντας και αλλάζοντας εύκολα, ανάλογα με τις περιστάσεις, τα φρονήματά του. Ο κυβερνήτης φαίνεται το χειμώνα στις δυσκολίες που συναντά μέσα στα κύματα. Ο αθλητής δείχνει την αντοχή και την τέχνη του στο στάδιο. Ο στρατηγός φαίνεται στον πόλεμο. Και ο μεγαλόψυχος φαίνεται στη συμφορά.

Τον χριστιανό όμως τον δοκιμάζει και τον φανερώνει ο πειρασμός. Και όπως οι κόποι των αγώνων χαρίζουν τα στεφάνια στους αθλητές, έτσι και τους χριστιανούς τους πλουτίζει και τους οδηγεί στην τελείωση η δοκιμασία των πειρασμών. Αυτό βέβαια συμβαίνει όταν κανείς δέχεται με την πρέπουσα υπομονή και την ευχαριστία ότι ο Θεός οικονομεί για τη σωτηρία τους, πράγμα που τον οδηγεί στην τελείωση.

Είσαι φτωχός; Μη λυπάσαι αλλά να έχεις την ελπίδα σου στον Θεό. Μήπως δεν βλέπει Εκείνος τη δυσκολία σου; Στα χέρια Του κρατάει την τροφή που σου χρειάζεται. Μειώνει απλά τη μερίδα, για να δοκιμάσει τη σταθερότητά σου και για να επιβεβαιώσει την πίστη σου. Μήπως δηλαδή αυτή αποδειχθεί όμοια με εκείνη που έχουν οι ακόλαστοι και οι αγνώμονες. Γιατί και αυτοί, όσο τους τρέφουν, τόσο και κολακεύουν λέγοντας χίλια γλυκόλογα, εξυμνώντας τους τροφοδότες τους. Μόλις όμως χορτάσουν και απομακρυνθούν λίγο από το τραπέζι, αρχίζουν να πετροβολούν με τα κακόλογά τους εκείνους που πριν από λίγο -και για χάρη της ευχαρίστησης του φαγητού- τους προσκυνούσαν.

Και συ λοιπόν τώρα, αδελφέ μου, έχε υπομονή στις συμφορές που σε βρήκαν. Πρόσεξε μήπως από τη φουρτούνα χάσεις την ειρήνη σου. Φρόντισε να μην πετάξεις το σταυρό σου, ο οποίος θα σε οδηγήσει στην απόκτηση της αρετής. Σαν βαρύτιμο θησαυρό κράτησε μέσα σου την ευχαριστία. Και τότε θα δεχθείς και συ διπλάσιο καρπό γι' αυτή την ευχαριστία σου. Θα σου χαρισθεί η απόλαυση των αγαθών και η ανάπαυση. Καρτερικός δεν είναι εκείνος που στερείται τα απαραίτητα και κατ' ανάγκη υπομένει, αλλά εκείνος που, ενώ τα έχει όλα με αφθονία, τον βρίσκουν ξαφνικά πολλές συμφορές και τις σηκώνει αδιαμαρτύρητα.

Είσαι άρρωστος; Να είσαι χαρούμενος. Γιατί «εκείνον που αγαπά ο Κύριος, τον παιδαγωγεί» (Εβρ. 12, 6). Είσαι φτωχός; Να ευφραίνεται η ψυχή σου, γιατί σε περιμένουν τα αγαθά του φτωχού Λαζάρου. Σε συκοφαντούν και σε κακομεταχειρίζονται για το Όνομα του Χριστού; Είσαι μακάριος, γιατί η καταισχύνη σου θα μετατραπεί σε δόξα αγγελική. Είσαι δούλος; Ευχαρίστησε τον Θεό και έτσι θα έχεις μαζί σου πάντα Εκείνον που ταπεινώθηκε περισσότερο από όλους τους ανθρώπους. Ευχαρίστησέ Τον, γιατί είσαι σε καλύτερη κατάσταση από κάποιον άλλο, γιατί ούτε σε καταναγκαστικά έργα σε έστειλαν, ούτε σε μαστιγώνουν.

Αν θελήσεις, θα βρεις αμέτρητους λόγους για τους οποίους πρέπει να ευχαριστείς τον Θεό. Σε ξυλοδέρνουν άδικα; Να χαίρεσαι με τη σκέψη της μέλλουσας ελπίδας. Δίκαια καταδικάσθηκες; Και πάλι να ευχαριστείς.

Αν θα φέρναμε στο νου μας τα κατορθώματα ανθρώπων της αρχαίας εποχής, όπως ορισμένων ποιητών ή συγγραφέων -παρόλο που αυτοί δεν ήταν χριστιανοί- και αν ακολουθούσαμε το παράδειγμα και τους λόγους τους, ακόμα κι απ' αυτούς θα είχαμε μεγάλο κέρδος.

Κάποτε, για παράδειγμα, έβριζε ένας άνθρωπος της αγοράς τον Περικλή. Αυτός όμως δεν του έδινε καμιά σημασία. Αυτό κράτησε μια ολόκληρη ημέρα. Ο ένας έβριζε ασταμάτητα και τον βύθιζε σε πλήθος από κατηγορίες και ο άλλος δεν έδινε καμιά σημασία σε τίποτε από αυτά. Τελικά, όταν βράδιασε και έπεσε το σκοτάδι, τότε αποφάσισε και ο υβριστής να σταματήσει. Τότε λοιπόν, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, ο Περικλής τον ξεπροβόδισε φωτίζοντας το δρόμο του. Έτσι δεν έχασε, με κάποια αντεκδίκηση, το μισθό της υπομονής του.

Κάποτε άλλοτε, κάποιος έπεσε πάνω στον Σωκράτη και τον χτύπησε αλύπητα. Αυτός όμως δεν αντέδρασε, αλλά άφηνε να τον χτυπά, μέχρι που να ξεσπάσει όλη η οργή του. Τον χτύπησε μάλιστα σε τέτοιο σημείο, ώστε πρήσθηκε από τις πληγές ολόκληρο το πρόσωπό του. Μόλις εκείνος σταμάτησε να τον χτυπά, ο Σωκράτης, καθώς λένε, δεν του είπε τίποτα περισσότερο, παρά μονάχα έγραψε στο μέτωπό του -όπως συνήθιζαν τότε να γράφουν πάνω στα αγάλματα- το όνομα εκείνου που τον είχε φέρει σ' αυτή την κατάσταση: Ο τάδε με έκανε έτσι. Και αυτή ήταν μονάχα η αντίδραση και η άμυνά του.

Τον Ευκλείδη επίσης, κάποιος από τα Μέγαρα που θύμωσε μαζί του, τον απειλούσε με όρκο ότι θα τον σκότωνε. Τότε και εκείνος έκανε έναν άλλο όρκο. Ορκίσθηκε να τον κάνει να χάσει αυτή την οργή που είχε εναντίον του και να ξαναγίνουν φίλοι.

Σ' έναν γνωστό του Πυθαγόρα επίσης, τον Κλείνιο -ο οποίος βέβαια τον είχε μιμηθεί με κόπους και θυσίες συνέβη κάτι που ακόμα και σήμερα στους χριστιανούς δύσκολα θα το συναντούσαμε. Τί συνέβη λοιπόν σ’ αυτό τον άνθρωπο; Επειδή του ζητούσαν να ορκισθεί ότι θα δώσει οπωσδήποτε τρία τάλαντα, για να αποφύγει κάποια ζημιά που επρόκειτο να του κάνουν, εκείνος έδωσε περισσότερα από όσα του ζητούσαν. Κι αυτό δεν το έκανε ειρωνικά ή για να τους ξεγελάσει, αλλά το έκανε με την πρόθεση να τηρήσει την υπόσχεσή του. Γιατί, καθώς νομίζω, θα είχε ακούσει την εντολή εκείνη, η οποία και σήμερα μας απαγορεύει τον όρκο.

Να μιμηθείς λοιπόν τον Κλείνιο και τον Ευκλείδη στην τήρηση των εντολών, ώστε να ενεργείς καθώς και εκείνοι. Να εύχεσαι δηλαδή και εσύ για εκείνους που σε καταδιώκουν και να μην τους καταριέσαι. Γιατί, αν δεν είχε αυτός ασκηθεί από πριν σ' αυτά που τώρα και εγώ σας διδάσκω, δεν θα ήταν σε θέση να τα υπερβεί σαν τιποτένια και ασήμαντα.

Ας είναι μόνιμος σύντροφός σου, σαν άλλο φως και καθαρή διόπτρα, η εντολή του Θεού. Αυτή ας σου χαρίζει παντού και πάντα τη δωρεά της διάκρισης των περιστάσεων. Αυτή ας εποπτεύει τον ορίζοντα της ψυχής σου για να σου φανερώνει την πραγματική και αληθινή κατάσταση των πραγμάτων και των περιστάσεων, που κάθε φορά θα αντιμετωπίζεις. Γιατί αυτή, ό,τι και να συμβεί, δεν θα σ’ αφήσει να χάσεις τη δύναμη και την ειρήνη της ψυχής σου.

Παράλληλα, να είσαι πάντοτε πνευματικά προετοιμασμένος, ώστε να αντιμετωπίζεις με ανδρεία και να υπομένεις με καρτερία, σαν σκόπελο που ξαφνικά ορθώνεται στο δρόμο σου, τις προσβολές των βίαιων κυμάτων και πνευμάτων, με τη Χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στον Οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Αγίου Βασιλείου του Μέγα
«Αλγηδών η αγιότοκος: Η Υπομονή και η Ευχαριστία κατά τους Πατέρες»

Σήμερα γιατί δεν έχουμε πολλούς Αγίους;

Μια από τις αιτίες είναι επειδή, αντί οι μάνες να προσεύχονται για την οικογένειά τους, για τα παιδιά τους, κάθονται και παρακολουθούν ένα σωρό τηλεοπτικές σειρές!
Δεν θέλουν να τις χάσουνε!
Ρώτησε τις μάνες όλες, ποιες γονατίζουν και προσεύχονται;

Κάποιες πιθανόν να προσεύχονται,
αλλά τι προσευχή αναπέμπουν στον Θεό;

Εκεί είναι τώρα το μυστικό.

Θα σας το πω με ένα παράδειγμα.
Είδα με τα μάτια μου μια κοπέλα, να παίρνει τηλέφωνο.
Την ώρα που μιλούσε με το παλικάρι της τσακώθηκαν και μετά από λίγο χωρίσανε.
Έβαλε η κοπέλα τα κλάματα και εγώ την ρώτησα:
-Τι έχεις παιδί μου;
-Χωρίσαμε κι εγώ τον αγαπώ.
Και άρχισε να κλαίει.
-Τι κάνει η έλλειψη του αγαπημένου;
Φέρνει δάκρυα, το αίσθημα ότι χάνεις κάποιον που αγαπάς.
-Τι κάνει τότε η καρδιά σου;
Κλαίει, λυπάται, πονά, δεν θες να τον χάσεις. Αυτό ακριβώς είναι.

Τώρα, ρωτήστε τον εαυτό σας:
-Πότε μπόρεσε κανείς με δάκρυα να αναζητήσει τον Θεό;
-Πότε μπόρεσε με δάκρυα να Τον αγαπήσει;
-Πότε μπόρεσε να Τον νιώσει τόσο δικό Του και να νιώσει τόσο πολύ την έλλειψή Του, ώστε με δάκρυα να Τον αναζητήσει;
Αυτό είναι ο θεϊκός έρωτας!
Το καταλάβατε;
Γι’ αυτό και σήμερα, ενώ υπάρχουν πολλοί που προσεύχονται, λίγοι είναι αυτοί που είναι ενωμένοι με τον Χριστό, σαν ένα.
Ο Χριστός δεν ζητάει τυπικές παπαγαλίστικες προσευχές. Την καρδιά μας ζητάει.
Δεν τον σαγηνεύουν τα περίπλοκα και αδιάφορα λόγια.
Την ψυχή μας θέλει.
Οι προσευχές μας να είναι εγκάρδιες, να Του μιλάμε απλά και αληθινά!
___________________________
ΕΓΓΥΣ ΚΥΡΙΟΣ ΤΟΙΣ ΣΥΝΤΕΤΡΙΜΜΕΝΟΙΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΝ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΑΠΕΙΝΟΥΣ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΣΩΣΕΙ. (Ψαλμ. 34, 18)

(= Ο Κύριος είναι κοντά σε όσους έχουν συντετριμμένη καρδιά, και θα σώσει τους ταπεινούς στο πνεύμα.)

 

http://agapienxristou.blogspot.ca/2013/08/blog-post_1831.html

Προσεύχομαι ο Θεός να σας δώσει φώτιση να καταλάβετε ότι δεν έχει σχέση η Θρησκεία, η Ορθοδοξία μας, με άλλες θρησκείες ( Άγιος Πορφύριος )

   
Και διάβολος υπάρχει και όλα όπως τα γράφει η Γραφή υπάρχουνε. Και διάβολος και κόλαση και όλα.

Ο άνθρωπος έχει φτιάξει πολλούς θεούς, και οι θεοί είναι πάρα πολλοί. Ακόμη και αυτοί οι άσωτοι, οι άθεοι πιστεύουνε στον Θεό, όχι στον αληθινό, αλλά εις την σάρκα, εις τα πάθη, στην ύλη..., όλοι κάτι λατρεύουνε... Σ' αυτό που λατρεύει κανείς σ' αυτό δουλεύει. Δηλαδή είσαι πόρνος, είσαι άνθρωπος της σαρκός, δουλεύεις για την σάρκα, για την ύλη...

Η αλήθεια είναι στην Ορθοδοξία... Υπάρχουν πολλά φώτα, που βλέπει κανείς και εντυπωσιάζεται, μα ένα είναι το φως το αληθινόν... αξίζει να λατρέψει κανείς τον μόνον αληθινόν Θεόν, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν... Οι αλήθειες του Θεού, όπως τις έχει πει, από την αρχή, αυτές είναι. Δεν υπάρχουνε άλλες αλήθειες, νέες, επειδή ο κόσμος προόδεψε και η επιστήμη και οι άνθρωποι πήγανε στα άστρα...

Μόνο η Θρησκεία του Χριστού ενώνει και όλοι πρέπει να προσευχόμαστε να έρθουνε σ' αυτή. Έτσι θα γίνει ένωσις, όχι με το να πιστεύεις ότι όλοι είμαστε το ίδιο και ότι όλες οι θρησκείες είναι το ίδιο. Δεν είναι το ίδιο... προσεύχομαι ο Θεός να σας δώσει φώτιση να καταλάβετε ότι δεν έχει σχέση η Θρησκεία, η Ορθοδοξία μας, με άλλες θρησκείες.

Την ίδια ώρα που ο σουλτάνος παραληρεί ενώπιον οπαδών του η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ «σκάζει» ΣΤΑΥΡΟΥΣ στους εξωτερικούς τοίχους.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Ο χρόνος για όλες τις επερχόμενες εξελίξεις μετρά αντίστροφα από την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ.

Από πού να αρχίσεις και που να σταματήσεις;

Δίπλα μας επιτελείται κοσμογονία διάλυσης.



Η μεγαλύτερη λαϊκή συγκέντρωση στην ιστορία της Τουρκίας με το σύνθημα «υπέρ της δημοκρατίας», και με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που μεταλλάχθηκε μετά το πραξικόπημα από πρόεδρος σε σουλτάνο στο χώρο Γιενί Καπί στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης.

Γνωρίζει ότι αυτό το γεωστρατηγικό κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ανατολικής Θράκης ήταν αυτό που ήθελαν να του ¨φάνε¨.

Τις τελευταίες μέρες εκεί μένει και εκεί συγκεντρώνει τους φανατικούς οπαδούς του στέλνοντας με την συγκέντρωση αυτή ένα διπλό μήνυμα .

Προς τους Δυτικούς : ¨ δείτε τι χάσατε¨

Προς τους Ρώσους : ¨δείτε με τι θα παζαρέψουμε την Τρίτη 9 Αυγούστου που θα συναντηθούμε στην Πετρούπολη¨

Το ΣΧΕΔΙΟ του ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΥ πάει τάκα-τάκα.

Εκεί στα ΣΤΕΝΑ του Βοσπόρου θα τους συγκεντρώσει όλους και θα αποτελειώσει τους εγωισμούς της ανθρωπότητας.



Όμως προς το παρόν ο κακομοίρης ο σουλτάνος βιώνει πλήρη ανασφάλεια.

Στρατιωτικός νόμος και οικονομικά αδιέξοδα στεγνώνουν την αγορά και σε λίγο και τα στομάχια των φανατικών οπαδών του που θα ψάχνουν στην γειτονιά μας εξιλαστήρια θύματα.

¨Οι Τούρκοι αγοράζουν μανιωδώς λίρα για να στηρίξουν την οικονομία τους.

Ξένo νόμισμα αξίας άνω των 10,8 δισ. δολ. έχουν ανταλλαγεί σε τουρκικές λίρες μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, σύμφωνα με το εβδομαδιαίο δελτίο της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας.

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, από την 15η Ιουλίου και μετά οι ξένες καταθέσεις στη χώρα μειώθηκαν κατά 6,2% στα 163,6 δισ. δολ. σε από 174,1 δισ. δολ..

Γενικά, οι καταθέσεις στον τουρκικό τραπεζικό τομέα μειώθηκαν επίσης κατά 20,3 δισ. λίρες (6,8 δισ. δολ.) από τις 15 Ιουλίου έως τις 29 Ιουλίου φθάνοντας 1,3 τρισ. λίρες (440 δισ. δολ.).

Η τουρκική λίρα ήταν υπό πίεση, πέφτοντας πάνω από 5% έναντι του δολαρίου μετά την 15η Ιουλίου, αλλά από τότε έχει ανακτήσει σχεδόν το 3% της αξίας της.¨ www.bankingnews.gr



Μέσα σε αυτό το δυσμενές περιβάλλον πόσο διακινδυνεύουν οι καταθέσεις των ξένων στην τουρκία;

H τουρκολάγνα μεταπολίτευση σε λίγο θα συνιστά παράπλευρη απώλεια;

Ας θυμηθούμε τι έγινε πριν τον σχηματισμό της σημερινής κυβέρνησης.

¨Η διαρροή χρημάτων από την Ελλάδα καταλήγει και στην Τουρκία μέσω Μάλτας, ενώ έγιναν και πολλές καταθέσεις στη τουρκική τράπεζα Αk Bank! Τα χρήματα αυτά είχαν φύγει για την Τουρκία πριν από τις εκλογές και μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης Τσίπρα δεν επέστρεψαν στην Ελλάδα, αλλά παρατάθηκε η προθεσμιακή κατάθεσή τους στην γειτονική χώρα.¨

Για όλα αυτά αισθανόταν περήφανοι οι γείτονες οθωμανοί τραπεζίτες και το διαλαλούσαν στα ΜΜΕ τους.
Ιδού μερικοί τίτλοι :

Η Haberturk έχει τίτλο «Οι Έλληνες πλούσιοι κατέφυγαν σε μας»

Η Aksam «Τα χρήματα των Ελλήνων »

Η Bugun «Ήρθαν χρήματα από τη γείτονα».

Η Cumhuriyet «Πριν από τις εκλογές είχαν έρθει από τη γείτονα χρήματα τα οποία παραμένουν».

Η Hurriyet «Τα χρήματα που διέφυγαν από τον Τσίπρα, ήρθαν στην Τουρκία».

Η Sabah «Ο Πλούσιος Έλληνας κατέφυγε στην Τουρκία»

Η Vatan «Οι Πλούσιοι Έλληνες που έφυγαν από τον Τσίπρα κατέφυγαν στην Τουρκία».

Επιμέλεια ΛΟΥΚΑΣ ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣ http://www.onalert.gr/

ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΟ έχει ο Ερντογάν ακόμα και με τις προσωρινές πλάτες της Ρωσίας;

¨O Ερντογάν γίνεται η προσωπικότητα που εκβιάζει το ΝΑΤΟ και θέλει να αλλάξει τους παγκόσμιους κανόνες ισχύος ως νέος ισχυρός του πλανήτη. Οι ονειρώξεις του τούρκου προέδρου οδηγούν σε μία τραγική κατάληξη αποτέλεσμα της οποίας θα είναι ο διαμελισμός της σημερινής Τουρκίας¨ Γεωργίου Μιχαήλ http://www.analystsforchange.org/

Την ΑΠΑΝΤΗΣΗ την δίνει η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ που δόλια την βεβήλωσε πρόσφατα και έτσι άνοιξε το καπάκι των γεωπολιτικών εξελίξεων παγκοσμίως.

Ο σουλτάνος δεν έχει χρόνο διαπραγματεύσεων.

Τα παζάρια τέλος.

Το 2013 και λίγο πριν ανακοινώσουν τα κυβερνητικά στελέχη του κόμματος Ερντογάν την πρόθεση τους να μετατρέψουν την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ σε τέμενος συνέβη το εξής περιστατικό :

¨Πλησίαζαν Χριστούγεννα 7 Δεκεμβρίου 2013.

Μεσημέρι και σερφάροντας στον υπολογιστή παρακολουθώ την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ σε ζωντανή λήψη μέσω web κάμερας earthcam.com/world/turkey/istanbul/

Ξαφνικά η προσοχή μου εστιάζεται στον εξωτερικό βορειοδυτικό τοίχο του περίαπτου αυτού οικοδομήματος.

Ένας τεράστιος ΣΤΑΥΡΟΣ σχηματίζεται.

Τρίβω τα μάτια μου , μήπως δεν βλέπω καλά. Όμως βλέπω ένα καλοσχηματισμένο εξωτερικό ΣΤΑΥΡΟ.¨

¨ η αποτυπωμένη αυτή ΣΤΑΥΡΟΕΙΔΗΣ φωτοσκίαση συνεχίστηκε για αρκετές μέρες σε ζωντανή λήψη μέρα- νύκτα , μέχρι που η κάμερα αυτή φαίνεται να μεταφέρθηκε σε άλλη θέση και σε διαφορετική γωνία λήψης¨

¨ όμως από όπου και να λαμβάνει εικόνες η web αυτή κάμερα το αποτέλεσμα είναι μοναδικό αναδεικνύοντας την τουριστική αξία της περιοχής κάτι που νοιάζει ιδιαιτέρως τους τούρκους¨

Σήμερα λίγες ώρες πριν ξεκινήσει η ομιλία του Ερντογάν ανατρέχω πάλι σε τέτοια κάμερα της συγκεκριμένης περιοχής , η οποία δεν λαμβάνει λήψη σε σταθερά πλάνα αλλά περιφέρεται εδώ και εκεί.

Ίσως γιατί θέλει να αποκρύψει κάτι;

Πράγματι όσες φορές τολμά να αναδείξει το περίαπτο μεγαλείο του οικοδομήματος της ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ αποτυπώνει και σήμερα από απόσταση την ίδια ΣΤΑΥΡΟΕΙΔΗ φωτοσκίαση.

Ο χρόνος για όλες τις επερχόμενες εξελίξεις μετρά αντίστροφα από την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ.

Με πνευματική ευθύνη και συνείδηση

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

http://www.pentapostagma.gr

Δεν τους σώζει ο Ιμάμης. Οι τούρκοι λερώθηκαν πάνω τους με αυτά που συμβαίνουν στην Αγία Σοφία

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας Τελικά η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ είναι το κεντρικό σημείο όπου συγκρούεται ο φόβος των αντίχριστων δυνάμεων...

Ακόμα δεν πρόλαβε να διαλυθεί το σύννεφο που έφερε πάνω από τον τρούλο του Παγκόσμιου αυτού Ορθόδοξου καθιδρύματος την καλοσχηματισμένη τρομερή και σεβάσμια φιγούρα , όπως το αναδείξαμε σε άρθρο μας στις 19 Οκτωβρίου του 2016 και σε μερικές ώρες οι τουρκαλάδες βάζουν μόνιμο ιμάμη στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ για να διώχνει τα σύννεφα με τα κακά φαντάσματα.

Την ώρα που ο σουλτάνος σαλιάριζε και άνοιγε με θρασύτητα θέμα Θεσσαλονίκης και Δυτ. Θράκης, φίλος αναρτούσε φωτογραφία της Αγίας Σοφίας πάνω από την

οποία περνούσε ένα σύννεφο που το έφερνε το ψυχρό βοριαδάκι του Βοσπόρου από την Μαύρη Θάλασσα.

Πάντα και οποιαδήποτε στιγμή όταν βλέπει ο Έλληνας την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ θεωρεί ότι βρίσκεται εκεί, έτοιμος να εισέλθει μέσα για να ανάψει το κερί της Ρωμιοσύνης και να προσκυνήσει.

Αχ είπα μέσα μου , τι καλά να έβλεπα στον κεντρικό τρούλο της τον ΣΤΑΥΡΟ και ο οφθαλμός μου επικεντρώθηκε εκεί πάνω με συνέπεια να προσέξω μια καλοφτιαγμένη ανθρώπινη φιγούρα που έφτιαχναν τα σύννεφα με μεγάλη μαεστρία.

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

«Σε μια άκρως προκλητική ενέργεια προχωρεί η Τουρκία με τον διορισμό μόνιμου ιμάμη για την Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολης, ο οποίος θα τελεί πέντε φορές την ημέρα το μουσουλμανικό ναμάζι, (μουσουλμανική προσευχή), μέσα στον ιερό χώρο του συμβόλου του Χριστιανισμού.



Όπως αναφέρουν τουρκικά ΜΜΕ, η τουρκική κυβέρνηση αποφάσισε την οριστική μετατροπή της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης σε μουσουλμανικό τέμενος, 82 χρόνια μετά την μετατροπή της σε μουσείο με εντολή του τότε ιδρυτή της τουρκικής δημοκρατίας, Κεμάλ Ατατούρκ.» ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος



Δεν είναι πλέον TOP SECRET ότι στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ όσο πλησιάζει η ώρα μηδέν συμβαίνουν παράξενα και πρωτόγνωρα πράγματα που έχουν θορυβήσει τους φανατικούς ισλαμιστές του κ. Ερτνογάν που προσπαθούν με τελετές αντίχριστες να διώξουν το κακό που τους δημιουργεί εφιάλτες διότι βλέπουν ότι για να αντιδρά έτσι ο πνευματικός ζωντανός χώρος της ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ σημαίνει ότι την χάνουν και πρέπει να μετακομίσουν από εκεί που ήρθαν σαν ληστές και γενοκτόνοι.

Ουσιαστικά με την τοποθέτηση μόνιμου ιμάμη στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ οι τουρκαλάδες επιβεβαιώνουν την αρθρογραφία μας των προηγούμενων μηνών για τα τρομερά και συγκλονιστικά γεγονότα που συμβαίνουν σε αυτήν.

31 Μαρτίου 2016

«Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μοσχομυρίζει τα βράδια εδώ και ένα χρόνο..»

Ο γνωστός μου Ισμαήλ διαμηνύει

«Η απάντηση του Ισμαήλ όπως μου ήρθε μετά την ανάγνωση του κειμένου από αυτόν.



– Ρωμιέ Κώστα, ούτε τρελοί είστε αλλά και ούτε ξέρετε κανένα μυστικό γιατί το μυστικό το ξέρω εγώ και να το πεις με τον τρόπο σου στους Έλληνες.

Την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ήδη την «χάσαμε» .Τα βράδια που περπατώ γύρω από αυτήν και όχι μόνο εγώ , η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μοσχομυρίζει θυμίαμα σαν αυτό που καίτε στις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Την πρώτη φορά που το αισθάνθηκα έντονα και το σημείωσα ήταν πέρσι στις 13 Ιανουαρίου το βράδυ.

Συγκλονίστηκα- συγκινήθηκα- ανατρίχιασα.

Στις 13 Ιανουαρίου του 2015 έγινε η Αγιοκατάταξη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτη.»

11 Ιουνίου 2016

«Απίστευτο Θαύμα στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ . Εμφανίστηκαν από το πουθενά 3 ιερείς»

«ΙΣΧΥΟΥΝ άραγε οι φήμες που κυκλοφορούν στους κύκλους των πολλών κρυπτοχριστιανών της Κωνσταντινούπολης σχετικά με το γεγονός που διαδίδεται από στόμα σε στόμα, ότι ένα μήνα περίπου πριν ανακοινωθεί η πραγματοποίηση της συγκεκριμένης τουρκικής εκπομπής που βεβηλώνει πνευματικά και πολιτισμικά το καθίδρυμα της ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΟΦΙΑΣ…;
Τα εσωτερικά μόνιτορ καταγραφής του εσωτερικού χώρου της ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ και οι φύλακες έβλεπαν ιδίοις όμμασι την παρουσία ΤΡΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ να εμφανίζονται από το πουθενά και να χάνονται ξαφνικά μέσα σε τρομακτικό λαμπρό ΦΩΣ;
Αλλά πριν εξαφανιστούν οι δύο από αυτούς με θυμιατήρια που προκαλούσαν τρόμο με τον καπνό του θυμιάματος και τον ήχο από τα καμπανάκια με βαρύ αλλά ίδιο βηματισμό, θυμιάτιζαν χωριστά το δεξιό και αριστερό κλίτος του κεντρικού Ναού και τις θέσεις που αντιστοιχούσαν παλαιά στο Δεσποτικό και το Τέμπλο – Εικονοστάσι;
ΙΣΧΎΕΙ άραγε ότι ο τρίτος ΙΕΡΕΑΣ στεκόταν στην θέση του ΙΕΡΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ και έκαμε μετάνοιες προς την ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ;

Ισχύει άραγε η φήμη ότι πολλοί φύλακες βλέποντας το ΕΞΩ-κόσμιο αυτό ΘΕΑΜΑ και στην προσπάθεια τους να πιάσουν τους ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ αυτοί εξαφανιζόταν μέσα σε ΦΩΣ και οι τούρκοι έχαναν τις αισθήσεις τους , γεγονός που έγινε κατά επανάληψη;
Αν τελικά ισχύουν αυτά;
Φαίνεται ότι οι Τούρκοι θορυβήθηκαν και φοβήθηκαν ότι πρόκειται να χάσουν την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ.
Ίσως και να ήταν αυτός ο λόγος με πρόσχημα το ραμαζάνι να πραγματοποιήσουν σε τηλεοπτική μετάδοση την ανάγνωση του κορανίου μέσα στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ;

Αν τελικά ισχύουν αυτά;
Φαίνεται ότι ο ΟΥΡΑΝΟΣ αποφάσισε άλλα πράγματα από αυτά που θέλουν οι καταπατητές των Πολιτισμικών Μνημείων.»

ΑΓΑΠΗΤΟΙ μου άσχετα αν εμείς είμαστε αποδυναμωμένοι από τον τοκογλυφικό λιμό και λοιμό η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ είναι σαν ένας ζωντανός οργανισμός και αντιδρά,

Δεν μπορεί άλλο τους τούρκους γενοκτόνους των Εθνών καθότι πλησιάζει η ώρα,

Με λίγα λόγια η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ δεν κρατιέται θέλει να συναντήσει , να υποδεχτεί και να καταφιλήσει με τα Αγιαστικά της Νάματα τα πραγματικά παιδιά της.

Με πνευματική ευθύνη και συνείδηση

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 
http://www.pentapostagma.gr

Δέν είναι κακό τό κρασί αλλά η μέθη .....( Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός )

Δέν είναι κακό τό κρασί αλλά η μέθη
  ούτε οι τροφές αλλά η γαστριμαργία

ούτε τά χρήματα αλλά η φιλαργυρία
ούτε η ομιλία αλλά η φλυαρία
ούτε τά ευχάριστα τού κόσμου αλλά η υπερβολή
ούτε η αγάπη γιά τούς δικούς μας παρά μόνο όταν γίνεται αφορμή νά μήν ευγνωμονούμε τόν Θεό
ούτε τά ρούχα όταν τά έχουμε γιά νά σκεπαζόμαστε καί νά φυλαγόμαστε από τό κρύο καί τόν καύσωνα, αλλά τά περιττά καί τά πολυτελή

ούτε τά σπίτια όταν τά έχουμε γιά νά φυλαγόμαστε απ’ αυτά πού μόλις είπα καί ακόμη από τούς εχθρούς, θηρία καί ανθρώπους, αλλά τά διώροφα καί τριώροφα, τά μεγάλα καί πολυδάπανα
ούτε η ιδιοκτησία αλλά ό,τι δέν ανήκει στά απολύτως απαραίτητα
ούτε τό νά έχουν βιβλία βλάπτει όσους επιθυμούν πολύ τήν ακτημοσύνη αλλά τό νά μήν τά χρησιμοποιούν γιά θεοπρεπή ανάγνωση
ούτε οι φίλοι αλλά οι φίλοι πού δέν κάνουν καλό στήν ψυχή μας

ούτε η γυναίκα είναι κάτι κακό αλλά η πορνεία
ούτε η φυσιολογική οργή, εκείνη πού νιώθουμε εναντίον τής αμαρτιών μας, αλλά εκείνη πού νιώθουμε γιά τούς συνανθρώπους μας

ούτε η εξουσία αλλά η αρχομανία
ούτε η δόξα αλλά φιλοδοξία καί αυτό πού είναι ακόμα χειρότερο, η κενοδοξία

ούτε η αρετή αλλά τό νά νομίζουμε ότι είναι δική μας
ούτε η γνώση αλλά τό νά νομίζουμε πώς είμαστε γνωστικοί καί αυτό πού είναι ακόμα χειρότερο, ν’ αγνοούμε τήν άγνοιά μας
ούτε η αληθινή γνώση αλλά η απατηλή
ούτε ο κόσμος είναι κάτι κακό αλλά τά πάθη
ούτε η φύση αλλά οι διαστροφές
ούτε η ομόνοια, αλλά η ομόνοια τών κακοποιών κι εκείνη πού δέν βοηθάει στή σωτηρία τής ψυχής

ούτε τά μέλη τού σώματος αλλά η κακή χρήση τους γιατί η όραση δέν μάς δόθηκε γιά νά βλέπουμε όσα δέν πρέπει αλλά γιά νά δοξάζουμε τόν Δημιουργό βλέποντας τά κτίσματά του καί νά προοδεύουμε σύμφωνα μέ τά αληθινά συμφέροντα τής ψυχής καί τού σώματός μας

ούτε η ακοή γιά ν’ ασχολούμαστε μέ συκοφαντίες καί ανοησίες αλλά γιά ν’ ακούμε τόν λόγο τού Θεού καί κάθε φωνή, ανθρώπων, πτηνών καί όλων τών άλλων, καί νά δοξάζουμε τόν Ποιητή τους

ούτε η όσφρηση γιά νά γίνει μαλθακή η ψυχή καί νά χάνει τό φρόνημά της μέσα στ’ αρώματα, όπως λέει ο Θεολόγος, αλλά γιά ν’ αναπνέουμε καί νά δεχόμαστε τόν αέρα πού μάς χάρισε ο Θεός καί νά τόν δοξάζουμε γι’ αυτό γιατί χωρίς τόν αέρα κανένα σώμα δέν μπορεί νά ζήσει ούτε ανθρώπου ούτε ζώου ..

Καί τά χέρια καί τά πόδια δέν μάς δόθηκαν γιά νά κλέβουμε καί ν’ αρπάζουμε καί νά κτυπούμε τούς άλλους αλλά γιά νά τά χρησιμοποιούμε στίς θεάρεστες εργασίες οι πιό αδύναμοι στήν ψυχή γιά νά δίνουν ελεημοσύνη στούς φτωχούς καί νά βοηθούν όσους έχουν ανάγκη κι έτσι νά τελειοποιούνται, καί οι ισχυρότεροι στήν ψυχή καί τό σώμα γιά ν’ ασκούν ακτημοσύνη καί νά μιμούνται τόν Χριστό καί τούς άγιους μαθητές Του καί γιά νά δοξάζουν τόν Θεό καί νά θαυμάζουν πώς υπάρχει καί στά μέλη μας η σοφία Του.

Καί πώς τά χέρια αυτά καί τ’ αδύναμα δάκτυλά μας μέ τήν πρόνοια τού Θεού είναι ικανά γιά κάθε επιστήμη καί εργασία, γραφή καί δεξιότητα απ’ όπου προέρχεται η γνώση τών αναρίθμητων τεχνών καί γραφών, τής επιστήμης καί τών διαφόρων φαρμάκων, τόσων γλωσσών καί γραμμάτων καί γενικά όλα όσα έχουν γίνει καί γίνονται καί θά γίνουν είναι δώρα πού μάς έχουν δοθεί καί μάς δίνονται συνεχώς, έτσι ώστε νά επιβιώνουμε σωματικά καί νά σωθούμε ψυχικά, άν όλα αυτά τά χρησιμοποιούμε σύμφωνα μέ τούς σκοπούς τού Θεού καί άν μέσα απ’ αυτά τόν δοξάζουμε μέ απέραντη ευγνωμοσύνη.

Διαφορετικά ξεπέφτουμε καί καταστρεφόμαστε καί όλα στή ζωή αυτή μάς οδηγούν στή θλίψη, αλλά καί σέ αιώνια κόλαση στή μέλλουσα ζωή, όπως έχει ήδη ειπωθεί.

Η διάκριση παρηγορεί και αναπαύει ψυχές. ( Μοναχός Μωυσής ο Αγιορείτης )

 

Δεν χρειάζεται ούτε υπερβολική αυστηρότητα ούτε μεγάλη επιείκεια. Άστοχες και αδιάκριτες παρεμβάσεις έκαναν ανθρώπους να πικραθούν και να απογοητευθούν για πάντα.

Στα θέματα προσεγγίσεως των άλλων δεν ωφελούν πείσματα, ρηχότητες και προχειρότητες. Η διάκριση προέρχεται από γνώση, εμπειρία, πνευματική καλλιέργεια και ωριμότητα. Είναι αποτέλεσμα αυτοελέγχου, αυτοκριτικής, μελέτης και θείου φωτισμού. Η διάκριση παρηγορεί και αναπαύει ψυχές. Η αδιακρισία πληγώνει, κουράζει και ταλαιπωρεί. Έχουν ευθύνη οι καθοδηγοί. Μη δημιουργούν νέα προβλήματα με επιπόλαιες κατευθύνσεις.

Στις καθημερινές διαπροσωπικές σχέσεις χρειάζεται πλησίασμα, κατανόηση, συνεργασία, ευγένεια, καταδεκτικότητα, πνεύμα θυσίας. Ιδιαίτερα τους νέους, όταν τους πιέζουμε, δεν τους βοηθάμε. Αντιδρούν, δεν ακούνε και απομακρύνονται. Το μεγάλο ζόρισμα, μπούχτισμα και στρίμωγμα φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα. Ο ανελεύθερος εξαναγκασμός είναι αφιλάνθρωπος. Διακριτικός συνήθως είναι ο ταπεινός άνθρωπος. Η διάκριση απομακρύνει τον άνθρωπο από επικίνδυνες για την πνευματική ζωή υπερβολές. Η διάκριση αποξενώνει τους φίλους της από κάθε μορφής πλάνη. Δεν αφήνει να επιδεινωθεί το νόσημα.

Ο ιερός Χρυσόστομος λέει πως στην πνευματική αγωγή η μεγάλη αυστηρότητα, οι συνεχείς επιπλήξεις και οι πολλές παρατηρήσεις και τιμωρίες πονούν, κουράζουν και αποθαρρύνουν. Η διάκριση καλείται να σώσει και όχι να επιδεινώσει μια κατάσταση. Η συγχωρητικότητα, η μετάνοια και η αγάπη υπερβαίνουν την όποια αμαρτία. Ο ευγενικός, χαριτωμένος και ταπεινός τρόπος είναι χρήσιμος πάντοτε. Το καλό δεν φέρνει καλό όταν καλώς δεν γίνεται. Τους ανθρώπους θα βοηθήσουμε καλύτερα με την αγαπητική αλήθεια, τη φιλαδελφεία και την καταδεκτικότητα. Κάθε άνθρωπος έχει το κλειδί του, το κλικ του. Να μη στεκόμαστε απέναντι του ως ανακριτές, δικαστές, ψυχαναλυτές και κατήγοροι.

  Μοναχός Μωυσής ο Αγιορείτης